Αύξηση των κρουσμάτων δηλητηρίασης ειδών άγριας πανίδας καταγράφεται την τελευταία δεκαετία


Αύξηση των κρουσμάτων δηλητηρίασης ειδών της άγριας πανίδας, με τη χρήση δολωμάτων, καταγράφεται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Το γεγονός αποτελεί μία από της κυριότερες απειλές για την επιβίωση των πληθυσμών των γυπών. Σύμφωνα, μάλιστα, με στοιχεία της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρίας (ΕΟΕ), εάν δεν εξαλειφθεί το φαινόμενο θα οδηγήσει στην εξαφάνιση των γυπών αλλά και στη συρρίκνωση των πληθυσμών ειδών, τα οποία προς το παρόν δεν απειλούνται.
Στις δράσεις που προωθήθηκαν για την καταγραφή του φαινομένου αλλά και στα μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπισή του, αναφέρεται εισήγηση της Ειρήνης Γιαννακάκη από την ΕΟΕ. Την παρουσίασε ο κτηνίατρος Παναγιώτης Ασμάνης, σε εκδήλωση που διοργανώθηκε στην Παιδαγωγική Σχολή του ΑΠΘ, από την Οικολογική Ομάδα Αλμωπίας «Χρυσαετός» και το Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης 'Αγριων Ζώων (ΕΚΠΑΖ).
Σύμφωνα με το μέλος της ΕΟΕ, «εξαιτίας των δηλητηριασμένων δολωμάτων έχουν εξοντωθεί οι περισσότερες αποικίες του γυπαετού στην κεντρική Ελλάδα και καταγράφεται δραματική μείωση του μοναδικού πληθυσμού μαυρόγυπα στο δάσος της Δαδιάς». Επίσης, στην εισήγηση της κ. Γιαννακάκη αναφέρεται πως «στις περισσότερες χώρες γίνεται καταγραφή του προβλήματος ενώ σε Ισπανία, Πορτογαλία και Βουλγαρία έχουν προχωρήσει στην δημιουργία του προγράμματος "Αντίδοτο", στο οποίο συμμετέχει και η Ελλάδα».
«Στόχος μας», τονίζει η κ. Γιαννακάκη στην εισήγησή της, «είναι με την ολοκλήρωση του προγράμματος να έχουμε μια ικανοποιητική καταγραφή του προβλήματος και των παραμέτρων του και να δημιουργήσουμε μια ολοκληρωμένη πρόταση για την προώθηση και υλοποίηση της καμπάνιας "Αντίδοτο", με τη μεγαλύτερη δυνατή συνεργασία και συμμετοχή φορέων, που μπορούν να συμβάλλουν στη λύση του προβλήματος».
Για πολλές δεκαετίες η χρήση των δηλητηριασμένων δολωμάτων για τον έλεγχο «επιβλαβών» ζώων υπήρξε διαδεδομένη και νόμιμη σε όλη την Ευρώπη μέχρι την απαγόρευση τους, στις περισσότερες, τη δεκαετία του 80. Μάλιστα, το χρονικό διάστημα 1950-1975, η πρακτική αυτή έλαβε τεράστιες διαστάσεις, με τη χρήση της στρυχνίνης να είναι ευρύτατα διαδεδομένη, κυρίως, για τον έλεγχο των πληθυσμών των λύκων, των αλεπούδων και των τσακαλιών.
Στην Ελλάδα, το 1981, η στρυχνίνη αντικαταστάθηκε με κυανιούχο κάλιο, κυρίως, για τον έλεγχο των πληθυσμών της αλεπούς. Η πρακτική αυτή συνεχίστηκε μέχρι το 1993, οπότε και απαγορεύτηκε με απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). Τα δολώματα που είναι εμποτισμένα με κάποια δηλητηριώδη ουσία έχουν ως στόχο την εξόντωση άγριων ζώων, επειδή θεωρείται ότι προκαλούν ζημιές στη φυτική ή τη ζωική παραγωγή.
Παράλληλα, όμως, χρησιμοποιούνται και για τα θηρεύσιμα είδη, ακόμη και σε περιπτώσεις αντεκδίκησης και «επίλυσης» διαφορών. Επίσης, υπάρχουν πολλά περιστατικά σε οικόσιτα ζώα, τα οποία δεν γνωστοποιούνται, με αποτέλεσμα να παραμένει άγνωστος ο πραγματικός αριθμός των ζώων που θανατώνονται με δολώματα.
Πάντως, από το σύνολο των ζώων που περιέθαλψε το Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων, από το 1996 μέχρι το 2005, μόλις το 2,5% είχε δηλητηριαστεί από δολώματα. «Οι εισαγωγές των τραυματισμένων ζώων ανέρχονται σε περίπου 2.300 το χρόνο, εκ των οποίων το 94% είναι πουλιά, 4% θηλαστικά και το 2% ερπετά κυρίως χελώνες», τόνισε, μιλώντας στην εκδήλωση, ο Φιλώτας Πάσιος, από το ΕΚΠΑΖ.
Επικαλούμενος στοιχεία που αφορούν στις εισαγωγές του ΕΚΠΑΖ για τη χρονική περίοδο 1996 - 2005, η πλειονότητα των ζώων, ποσοστό 32% είναι τραυματισμένα από κυνηγετικό όπλο και το 26% έχουν τραυματισθεί σε τροχαία ή έχουν πάθει ηλεκτροπληξία. Στο υπόλοιπο ποσοστό περιλαμβάνονται ζώα, τα οποία είτε είναι εξαντλημένα ή νεοσσοί, είτε προέρχονται από αιχμαλωσία ή τραυματίσθηκαν από άγνωστα αίτια.
πηγή: ert3.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: