Αθήνα


Athens
Originally uploaded by satel444
Μιας και ήμουν στην Αθήνα το Σάββατο, θα γράψω λίγες εντυπώσεις. Μου άρεσε που στο Σύνταγμα κυρίως και στο κέντρο γενικότερα υπήρχαν μηχανήματα ανακύκλωσης, με αφορμή και τη "γιορτή" ανακύκλωσης εώς τις 5 Απριλίου. Υπήρχε μάλιστα και κέντρο ενημέρωσης-περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Ένα άλλο θετικό είναι ότι το κέντρο τουλάχιστον ήταν καθαρό, τελείως καθαρό χωρίς κανένα σκουπίδι. Υπήρχε και η τελετή παράδοσης της φλόγας βέβαια αλλά ας ελπίσουμε ότι δεν ήταν προσωρινό. Αυτό που δε μου άρεσε καθόλου ήταν το γκρίζο χρώμα. Το μοναδικό πράσινο που είδα βρισκόταν γύρω από την Ακρόπολη. Κοιτώντας από τον Άρειο Πάγο αντί για το απέραντο πράσινο που έβλεπε κάποιος πριν τρεις χιλιάδες χρόνια ή για τις νησίδες πράσινου που θα έπρεπε να βλέπει κανείς σήμερα- δεν υπήρχε τίποτα. Και δεν είναι τόσο η ομορφιά, είναι και το τι προσφέρει στην υγεία. Και κάτι τελευταίο που μου άρεσε ήταν διάφοροι ποδηλάτες στην Πανεπιστημίου που με αρκετό ρίσκο και ταχύτητα περνούσαν ανάμεσα από τα αυτοκίνητα. Αυτά.

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Νέο Ρεκόρ: Ο άνεμος δίνει το 40% της ενέργειας στην Ισπανία.


newspaper
Originally uploaded by satel444
H αιολική ενέργεια σπάει τα ρεκόρ στην Ισπανία μιας και για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ένα σαββατοκύριακο, έδωσε 9,862 μεγκαβατς που μεταφράζεται στο 40% της συνολικής κατανάλωσης. Από την Παρασκευή μέχρι την Κυριακή, η αιολική ενέργεια κάλυψε συνολικά το 28% των απαιτήσεων σε ηλεκτρισμό της χώρας. Η χώρα προωθεί από τον Ιούλιο τα αιολικά πάρκα σαν μια προσπάθεια για τη χρησιμοποίηση ανανεώσιμων, καθαρών πηγών ενέργειας. Η Ισπανία μαζί με τη Γερμανία και τη Δανία βρίσκονται στην πρώτη τριάδα των χωρών της Ευρωπαϊκής ένωσης όσον αφορά την παραγωγή αιολικής ενέργειας. Στόχος της Ισπανίας είναι να τριπλασιάσει την ενέργεια που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές μέχρι το 2020. Να σημειωθεί ότι η μεγάλη παραγωγή ενέργειας που σημειώθηκε το συγκεκριμένο σαββατοκύριακο στην Ισπανία οφείλεται στους ισχυρούς ανέμους. Ισχυροί άνεμοι υπάρχουν και εδώ αλλά δυστυχώς..
πηγή: enn.com

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Κοινά υδρόβια ζώα δείχνουν εξαιρετική αντίσταση στην ακτινοβολία


rivulet running
Originally uploaded by satel444
Επιστήμονες στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ βρήκαν ότι μια κοινή κλάση υδρόβιων ασπόνδυλων ζώων που λέγεται βδελλοειδή τροχόζωα, είναι εξαιρετικά ανθεκτική στην ιονίζουσα ακτινοβολία, επιβιώνοντας και συνεχίζοντας να αναπαράγεται μετά από δόσεις γ-ακτινοβολίας πολύ μεγαλύτερες από ότι μπορεί να αντέξει οποιοδήποτε άλλο ζώο που έχει μελετηθεί ως σήμερα.
Επειδή οι ελεύθερες ρίζες, όπως αυτές που επιδεινώνονται από την ακτινοβολία, εμπλέκονται στη φλεγμονή, στον καρκίνο και στη γήρανση-στους ανώτερους οργανισμούς- η έρευνα αυτή θα μπορούσε να δώσει νέα ερευνητικά πεδία για την επίλυση σημαντικών ιατρικών προβλημάτων.
Όπως αναφέρει και ο Μάθιου Μέσελσον, επικεφαλής της έρευνας, «Τα βδελλοειδή τροχόζωα είναι ικανά να αναρρώνουν και να ξαναμπαίνουν στην αναπαραγωγική διαδικασία κανονικά, αφού δεχτούν μια δόση ακτινοβολίας που καταστρέφει το γενετικό τους υλικό, προκαλώντας εκατοντάδες DNA διπλές έλικες να σπάσουν, οι οποίες φυσιολογικά δεν μπορούν με τίποτα να επιδιορθωθούν».
Οι Μέσελσον και Γκλάντισεφ βρήκαν ότι τα βδελλοειδής τροχόζωα Adineta vaga και Philodina roseola παρέμειναν αναπαραγωγικά ενεργά μετά από δόσεις ακτινοβολίας περίπου πέντε φορές μεγαλύτερης σε σχέση με αυτήν που άλλες τάξεις τροχόζωων και άλλα ζώα μπορούν να αντέξουν. Αυτή η ανθεκτικότητα στην ακτινοβολία δεν φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα κάποιας ειδικής προστασίας για το ίδιο το DNA έναντι της καταστροφής του αλλά αντικατοπτρίζει τη μοναδική ικανότητα των βδελλοειδών τροχοζώων να προστατεύουν τους DNA επιδιορθωτικούς μηχανισμούς από την καταστροφική δράση της ακτινοβολίας.
Τα τροχόζωα έχουν μέγεθος περίπου μισό χιλιοστόμετρο. Είναι ασυνήθιστα σε πολλά πράγματα: είναι ασέξουαλικά, έχουν σχετικά λίγα μεταθετά γονίδια και μπορούν να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν ακόμη και μετά από πλήρη αφυδάτωση σε οποιοδήποτε στάδια του κυτταρικού τους κύκλου: Αυτό το τελευταίο σύμφωνα με τους ερευνητές ίσως δίνει τη μοναδική τους ικανότητα να ανθίστανται στην ακτινοβολία.
Πηγή: Harvard University

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Γράμμα από το μέλλον(2070)- Νερό

Τρίχωμα σκυλιών αποκαλύπτει μόλυνση από υδράργυρο


water pollution
Originally uploaded by satel444
Το τρίχωμα της ομάδας των σκυλιών που χρησιμοποιούνται για τη μετακίνηση ελκύθρων(οχημάτων χωρίς τροχούς γενικά) εκτός από το ρόλο της προστασίας από το ρόλο της προστασίας των ζώων από το κρύο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για έναν άλλο σκοπό: για την ανίχνευση μόλυνσης από υδράργυρο στο περιβάλλον.
και πιθανά ακόμη και στους ανθρώπους. Η ομάδα αυτή των σκυλιών περιλαμβάνει κυρίως τα χάσκι και τα ζώα αυτά βρίσκονται σε μεγάλη έκταση στην Αλάσκα όπου από όπου και παίρνονται τα δείγματα. Τα σκυλιά αυτά τρέφονται με τα αποφάγια των ανθρώπων στα χωριά. Η δίαιτα σε ψάρια των σκυλιών αυτών είναι ίδια με των τοπικών πληθυσμών μιας και η κύρια τροφή είναι τα ψάρια. Έτσι αυτά τα χάσκι σύμφωνα με τους επιστήμονες μπορούν να δώσουν σημαντικές πληροφορίες όχι μόνο για την ποσότητα του υδραργύρου που οι άνθρωποι τρώνε αλλά και για το σημείο στο οποίο η τοξίνη εισέρχεται στην τροφική αλυσίδα. Άλλα ζώα όπως τα κογιότ δεν είναι τόσο κατάλληλα για να προβλέψουν την ποσότητα του στοιχείου στους ανθρώπους γιατί είναι εκτός του ότι είναι δύσκολο να τα παρατηρήσεις, έχουν και διαφορετικές τροφικές συνήθειες από τον άνθρωπο. Τα ποσοστά υδραργύρου στα ψάρια αλλάζουν ανάλογα με την τοποθεσία και τις διατροφικές συνήθειες και έτσι ελέγχοντας το τρίχωμα από διαφορετικούς πληθυσμούς χάσκι που τρώνε τέτοια ψάρια, δείχνονται οι περιοχές με υψηλό υδράργυρο. Οι ερευνητές ανέλυσαν τρίχες από χάσκι σε πέντε περιοχές της Αλάσκα. Ανέλυσαν επίσης δείγμα από απομεινάρια παρόμοιου σκυλιού που χρονολογούνται στα 780 μ.Χ. Από τα σημερινά σκυλιά που τρέφονταν με σολομό, αυτά από το χωριό Russian Mission, στην Αλάσκα είχαν τον περισσότερο υδράργυρο. Στην τοποθεσία Fort Yukon, 800 μίλια από τη θάλασσα, τα δείγματα τριχών είχα τα χαμηλότερα ποσοστά υδραργύρου. Σε αντίθεση, τα αρχαιολογικά δείγματα είχαν τη μισή ποσότητα υδραργύρου με σύγκριση με το χαμηλότερο σε υδράργυρο, σημερινό δείγμα τρίχας χάσκι. Ο σολομός μολύνεται τρώγοντας πλαγκτόν και άλγη- τα οποία είναι ποτισμένα με υδράργυρο λόγω της ρύπανσης. Δυσκολεύονται να μεταβολίζουν την τοξίνη, και έτσι αυτή γίνεται μέρος του ψαριού και περνάει σε οτιδήποτε το τρώει-συμπεριλαμβανομένων των χάσκι και των ανθρώπων. Ο υδράργυρος βρίσκεται στα λίπη και στις πρωτεΐνες και όταν τα ψάρια δεν τρώνε, αυτές οι πρωτεΐνες και τα λίπη καίγονται. Αυτό βοηθάει στο να μη μείνει καθόλου τοξίνη- έτσι εξηγείται γιατί τα ψάρια που κινούνται πιο πολύ έχουν λιγότερο υδράργυρο. Αυτός ο τρόπος δεν είναι ο μόνος για να μετρηθεί ο υδράργυρος. Οι επιστήμονες μπορούν να μετρήσουν επίσης τον υδράργυρο σε ανθρώπινα και ζωϊκά όργανα , στο αίμα, στην αναπνοή και στις τρίχες. Ο υδράργυρος εισέρχεται στις τρίχες μέσα από το αίμα που χρειάζονται οι φύτρες ώστε να μεγαλώσουν τα μαλλιά. Οι ερευνητές μελετούν τον υδράργυρο στα σκυλιά των ελκύθρων γιατί είναι δύσκολο να πάρουν άδεια για να ελεγξουν ανθρώπους. Τα αρχαιολογικά δείγματα τέτοιων σκυλιών δείχνουν ότι ο υδράργυρος εμφανίζεται φυσικά στο περιβάλλον αλλά αυτή η πρόσφατη αύξηση ανησυχεί τους επιστήμονες: Η παγκόσμια αλλαγή μολύνει το περιβάλλον και ένας μεγάλος πληθυσμός βασίζεται στο παραδοσιακό φαγητό(στην Αλάσκα).
πηγή: Livescience

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Νερό


desertification
Originally uploaded by satel444
Το νερό καταρχήν είναι μια χημική ουσία απαραίτητη για τη ζωή. Χωρίς νερό, δεν υπάρχει ζωή. Η σημερινή αύξηση στο μέσο όρο ζωής οφείλεται κυρίως στο πόσιμο νερό. Νερό υπάρχει πολύ στις θάλασσες και στους ωκεανούς: δεν είναι πόσιμο όμως. Το πόσιμο νερό συνεχώς λιγοστεύει. Λιγοστεύει διότι με την αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας οι βροχές και τα χιόνια γίνονται λιγότερο. Λιγοστεύει διότι εμείς άνθρωποι αυξάνουμε καθημερινά τις ανάγκες μας και ξοδεύουμε ολοένα και περισσότερο. Μια ήπειρος πολύ φτωχή σε νερό είναι η Αφρική. Σήμερα όμως το πρόβλημα τείνει να γίνει παγκόσμιο. Ας καταλάβουμε την αξία του και ας μην το σπαταλάμε. Η καθημερινότητά μας είναι τόσο συνδεδεμένη με το νερό που δεν μπορούμε να φανταστούμε τη ζωή μας χωρίς αυτό. Αφού βλέπουμε ότι λιγοστεύει καιρός είναι. Όχι στην κατάχρηση και όχι στην σπατάλη..

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Τουατάρα: Το ταχύτερα εξελισσόμενο ζώο

Σε μια μελέτη του «ζωντανού δεινόσαυρου» της Νέας Ζηλανδίας, το τουατάρα, ο εξελικτικός βιολόγος και ειδικός στο αρχαίο DNA, καθηγητής David Lambert και η ομάδα του από το Alan Wilson κέντρο Μοριακής Οικολογίας και Εξέλιξης, ανακάλυψαν DNA ακολουθίες από τα κόκκαλα αρχαίων τουατάρα που χρονολογούνται στα 8,000 χρόνια. Βρήκαν ότι παρόλο που τα τουατάρα έχουν παραμείνει σωματικά απαράλλακτα για πολύ μεγάλες περιόδους εξέλιξης, σε μοριακό επίπεδο εξελίσσονται γρηγορότερα από οποιοδήποτε άλλο ζώο έχει εξεταστεί μέχρι τώρα. Η έρευνα θα δημοσιευτεί στο τεύχος Μαρτίου του περιοδικού Trends in Genetics. «Αυτό που έχουμε βρει είναι ότι το τουατάρα έχει το υψηλότερο μοριακό εξελικτικό ποσοστό που έχει μετρηθεί μέχρι σήμερα.» λέει ο καθηγητής Lambert.
Το ποσοστό εξέλιξης για τους Adelie πιγκουΐνους τους οποίους ο Lambert και η ομάδα του μελετούσαν για πολλά χρόνια στην Ανταρκτική, είναι ελαφρώς χαμηλότερο από αυτό των Τουατάρα. Το ποσοστό των Τουατάρα είναι σημαντικά ταχύτερο από ότι για ζώα όπως η αρκούδα των σπηλαίων, το λιοντάρι, το άλογο.
«Φυσικά περιμέναμε ότι τα τουατάρα που κάνουν τα πάντα αργά – μεγαλώνουν αργά, αναπαράγονται αργά και έχουν έναν πολύ αργό μεταβολισμό- θα έχουν εξελιχθεί και με αργό ρυθμό. Στην πραγματικότητα, σε επίπεδο DNA, εξελίσσονται απίστευτα γρήγορα, κάτι που υποστηρίζει την υπόθεση που παλαιότερα είχε προταθεί από τον εξελικτικό βιολόγο Allan Wilson, ο οποίος έλεγε ότι το ποσοστό της μοριακής εξέλιξης δεν είχε σχέση με το ποσοστό της μορφολογικής εξέλιξης.
Ο Άλαν Γουίλσον είναι βετεράνος της μοριακής εξέλιξης. Οι ιδέες του ήταν αμφιλεγόμενες όταν της εισήγαγε, σαράντα χρόνια πριν, αλλά η νέα αυτή έρευνα τις υποστηρίζει. Ο καθηγητής Lambert λέει ότι τα ευρήματα μπορεί να φανούν χρήσιμα σε μελλοντικές έρευνες και σχέδια για τη διαχείριση των τουατάρα, και η ομάδα τώρα ελπίζει να επεκτείνει την δουλειά στην εξέλιξη άλλων ζωϊκών ειδών.
«Θέλουμε να συνεχίσουμε και να μετρήσουμε το ποσοστό μοριακής εξέλιξης για τους ανθρώπους καθώς και να δουλέψουμε περισσότερο με τα μόα και τα ανταρκτικά ψάρια για να δούμε αν τα ποσοστά των DNA αλλαγών είναι ανεξάρτητα σε αυτά τα είδη. Υπάρχουν ανθρώπινες μούμιες στις Άνδεις και μερικά πολύ καλά δείγματα στη Σιβηρία όπου έχουμε συνεργάτες, οπότε ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να μετρήσουμε το ποσοστό της ανθρώπινης εξέλιξης και σε αυτές τις περιπτώσεις. Το τοατάρ, Sphendon punctatus, βρίσκεται μόνο στη Νέα Ζηλανδία και είναι ο μόνος επιζών από μια τάξη ερπετών, τα Sphenodontia που έζησαν μαζί με τους αρχικούς δεινόσαυρους και ξέφυγαν από τα άλλα ερπετά 200 εκατομμύρια χρόνια πριν, κατά το Ανώτερο Ιουρασικό.

πηγή: Cell Press

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Τα μυστικά των πετυχημένων οικοσυστημάτων


hand lens
Originally uploaded by satel444
Με διεθνή συνεργασία μερικών πανεπιστημίων έγινε μια μελέτη για τα οικοσυστήματα με βασικές παραμέτρους την βιοποικιλότητα και την παραγωγικότητα. Στην έρευνα αυτή χρησιμοποιήθηκε ένα εργαστηριακό τεχνητό οικοσύστημα με κοινότητες βακτηρίων ώστε να εξεταστεί το τι συμβαίνει όταν τα βακτήρια μετακινούνται και εξελίσσονται για να ζήσουν σε διάφορα μέρη του οικοσυστήματος και σε κλίμακα εκατοντάδων γενεών. Οι ερευνητές ανέλυσαν την επίδραση που έχει η διασπορά των βακτηρίων στην βιοποικιλότητα(αριθμός ειδών) και την παραγωγικότητα του οικοσυστήματος. Παραγωγικά οικοσυστήματα είναι αυτά στα οποία υπάρχει μεγάλη ποσότητα(συνολικά) ζωντανής ύλης, από μικρόβια μέχρι φυτά και ζώα. Η παραγωγικότητα αυτή αναφέρεται και ως βιομάζα. Οικοσυστήματα με μεγάλη βιοποικιλότητα, δηλαδή μεγάλη ποικιλία ειδών έχουν και μεγαλύτερη παραγωγικότητα σε μικρής κλίμακας χρονικά διαστήματα. Παρ' όλα αυτά οι μηχανισμοί που δημιουργούν το σύνδεσμο μεταξύ υψηλής βιοποικιλότητας και παραγωγικότητας δεν είναι γνωστοί σε εξελικτικές χρονικές κλίμακες. Η ερευνητική ομάδα έδειξε ότι τόσο η βιοποικιλότητα όσο και η παραγωγικότητα(βιομάζα) βρίσκονται στο αποκορύφωμα όταν η διασπορά(η εξάπλωση) των ειδών είναι ενδιάμεση: ούτε υψηλή, ούτε χαμηλή ανάμεσα στα διάφορα μέρη του οικοσυστήματος. Όταν η διασπορά είναι χαμηλή οι οργανισμοί που παραμένουν σε "σκληρά" περιβάλλοντα αδυνατούν να προσαρμοστούν λόγω του μικρού τους αριθμού και της μικρής τους γενετικής ποικιλότητας. Αντίθετα, όταν η διασπορά είναι μεγάλη τα είδη γενικεύονται και ενώ μπορούν να επιζήσουν σε πολλά διαφορετικά περιβάλλοντα, δεν μπορούν να προσαρμοστούν σε ένα. Ο Dr Craig Maclean του NERC ινστιτούτου πληθυσμιακής βιολογίας του Imperial College στο Λονδίνο εξηγεί: Η διασπορά φέρνει νέα άτομα και νέα γονίδια σε σκληρά περιβάλλοντα κάτι που είναι απαραίτητο για την εξελικτική προσαρμογή σ'αυτά τα περιβάλλοντα. Η προσαρμογή οδηγεί στην αύξηση της βιομάζας και αυτό με τη σειρά του στην αύξηση της ποικιλότητας καθώς ολοένα και περισσότερες "γωνιές" καταλαμβάνονται. Το βακτήριο που χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργηθεί το τεχνητό οικοσύστημα είναι το Pseudomonas fluorescens. Το οικοσύστημα είχε 95 περιοχές-εστίες με διαφορετική πηγή τροφής η καθεμιά. Το βακτήριο μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις μισές από τις 95 τροφές. Έπειτα μετρούσαν τη διασπορά. Κάθε μέρα οι ερευνητές μετρούσαν τη βιομάζα-παραγωγικότητα του οικοσυστήματος η οποία ήταν μεγαλύτερη σε ενδιάμεσα ποσά διασποράς. Μετά από 400 γενεές η ομάδα απομόνωσε βακτήρια από το οικοσύστημα και μέτρησε την ικανότητα τους να αναπτύσσονται σε κάθε μια από τις 95 πηγές τροφής. Αυτό θα έδειχνε πόσα είδη έχουν εξελιχθεί ώστε να μπορούν να εκμεταλλεύονται τροφές που πριν δεν μπορούσαν. Τρία πανεπιστήμια συνεργάστηκαν για αυτήν την έρευνα: Το πανεπιστήμιο του Μονπελιέ 2, το Imperial College, και το πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ.
Πηγή: Imperial College

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Δηλητηριώδη φίδια: Μαύρη μάμπα

Η μαύρη μάμπα(black mamba) είναι ένα από τα 10 πιο δηλητηριώδη φίδια του κόσμου. Είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος δηλητηριώδες φίδι της Αφρικής και το δεύτερο μεγαλύτερο παγκόσμια. Η επιστημονική του ονομασία είναι Dendroaspis polylepis. Η ονομασία μαύρη μάμπα σχετίζεται με το εσωτερικό της στοματικής τους κοιλότητας που έχει μαύρο χρώμα. Το φίδι αυτό πιστεύεται πως είναι το πιο γρήγορο φίδι του κόσμου καθώς υπάρχουν καταγραφές ταχύτητας εώς και 20 χιλιόμετρα την ώρα. Το μέσο μήκος μιας(το μιας δεν έχει σχέση με το φύλο) ενήλικης μάμπα είναι 2,5 μέτρα ενώ το μέγιστο είναι 4,5. Ένα δάγκωμα μπορεί να δώσει δηλητήριο ικανό να σκοτώσει 20-40 ανθρώπους. Αν δεν δωθεί αμέσως αντίδοτο, ένα δάγκωμα από τη μαύρη μάμπα είναι θανατηφόρο. Όταν στριμωχθεί επιτίθεται αμέσως. Μπορούν να σηκωθούν μέχρι και 120 εκατοστά από το έδαφος. Αντίθετα με άλλα φίδια, χτυπάει συχνά στο κεφάλι και το σώμα ενός ανθρώπου ελευθερώνοντας διάφορες καρδιοτοξίνες και νευροτοξίνες και μπορεί να σκοτώσει έναν άνθρωπο μέσα σε είκοσι λεπτά. Το φίδι αυτό κυνηγάει τόσο τη μέρα όσο και τη νύχτα. Οι μάυρες μάμπα ζουν κυρίως στα λιβάδια(με γρασίδι) της Αφρικής, κυρίως στο Κονγκό, και τρέφονται με τρωκτικά και μικρά πουλιά παίζοντας σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση των ασθενειών που μεταδίδονται με αυτά τα ζώα(τρωκτικά κυρίως).

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Μικρόβια-βοηθοί για το σχηματισμό χιονιού


Οι νιφάδες χιονιού σχηματίζονται ίσως με τη βοήθεια μικροβίων. Σίγουρα, τα μικρόβια είναι υπεύθυνα για τον ανθρωπογενή σχηματισμό χιονιού, στα χιονοδρομικά κέντρα και θέρετρα. Η υγρασία συμπυκνώνεται γύρω από τα μικρόβια. Δηλαδή τα μικρόβια λειτουργούν σαν πυρήνες για την δημιουργία είτε νιφάδων χιονιού, είτε σταγονιδίων βροχής.Οι μικροοργανισμοί και ιδιαίτερα τα βακτήρια, παράγουν πρωτεΐνες στο κυτταρικό τους τοίχωμα οι οποίες δεσμεύουν νερό. Δεσμεύουν νερό ακόμη και όταν είναι νεκρά. Τα βακτήρια βοηθούν το χιόνι να σχηματιστεί σε χαμηλότερες θερμοκρασίες γι'αυτό και σε μερικά χιονοδρομικά κέντρα-θέρετρα προστίθενται στις μηχανές παραγωγής χιονιού και νεκρά βακτήρια. Ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα πήρα 19 δείγματα χιονιού από διαφορετικές περιοχές. Προσπαθώντας να καταλάβουν το ρόλο των μικροβίων στις νιφάδες χιονιού, εξέθεσαν τα σωματίδια σε υψηλή θερμοκρασία και σε αντιμικροβιακή πρωτεΐνη των δακρύων(λυσοζύμη) με αποτέλεσμα να καταστραφούν τα μικρόβια. Και οι δύο μέθοδοι μείωσαν την ικανότητα παραγωγής πάγου των μικροβίων. Στη συνέχεια, τοποθέτησαν τα σωματίδια(χωρίς μικρόβια) σε απεσταγμένο νερό και παρατήρησαν ότι στις χαμηλότερες θερμοκρασίες δεν μπορούσαν να παγώσουν το νερό τόσο αποτελεσματικά όσο με τη βοήθεια των μικροβίων. Η Pseudomonas syringae είναι το βακτήριο που εμφανιζόταν πιο συχνά στους "πυρήνες" πάγου.
earthsos.gr/earthsos.blogspot.com με πληροφορίες από Scientific American(sciam.com)

Είναι τα λόγια άσκοπα;


petroleum
Originally uploaded by satel444
Μια έρευνα από το πανεπιστήμιο του Τέξας A&M έδειξε ότι άνθρωποι γενικά και Αμερικάνοι ειδικά που έχουν γνώσεις πάνω στην επιστήμη της κλιματικής αλλαγής ανησυχούν λιγότερο και δε νοιάζονται για τις επιπτώσεις σε σχέση με ανθρώπους που ξέρουν λίγα πράγματα. Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι αρκετά παράξενα. Συγκεκριμένα, οι πιο μορφωμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι δε φταίνε οι ίδιοι για τις κλιματικές αλλαγές και ρίχνοντας το βάρος στις κυβερνήσεις πιστεύουν ότι οι κλιματικές αλλαγές και η υπερθέρμανση του πλανήτη μπορούν να αντιμετωπιστούν από την επιστήμη. Χαρακτηριστικά αναφέρονται από αυτούς παραδείγματα του παρελθόντος όπως το Apollo 13 και η επίλυση των προβλημάτων του διαστήματος. Τα παραπάνω τα διάβασα σε ένα blog από τους New York Times και αν και αληθινά δε νομίζω ότι είναι αντιπροσωπευτικά και για ολόκληρη την Αμερική πόσο μάλλον για ολόκληρο τον κόσμο.. Αν είναι... ζήτω που καήκαμε..
earthsos.gr/earthsos.blogspot.com