10.6.10

Η πετρελαιοκηλίδα και το κόστος της απώλειας

Sunlight illuminated the lingering oil slick off the Mississippi Delta on May 24, 2010. (Credit: Image courtesy of NASA)
Από τις 9 Ιουνίου, 2010, αν η πετρελαιοκηλίδα από το Deepwater Horizon χρησιμοποιούνταν για καύσιμα, θα είχε κινητοποιήσει 38,000 αυτοκίνητα, 3,400 φορτηγά, και 1800 καράβια για έναν ολόκληρο χρόνο, σύμφωνα με τον καθηγητή James J. Corbett από το πανεπιστήμιο του Delaware. Αυτό βασίζεται στην εκτίμηση της απώλειας που φτάνει τα 19,000 βαρέλια την ημέρα.

Οι μεταφορές καταναλώνουν περίπου τα δύο τρίτα όλου του πετρελαίου στις Ηνωμένες Πολιτείες- περισσότερα από 20 δισεκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, σύμφωνα με τον Corbett.

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

7.6.10

Μπορεί να υπάρξει ζωή στον Άρη; Ναι, αναφέρει ειδικός

This is Lost Hammer Spring on Axel Heiberg Island, Nunavut Territory, Canada. (Credit: Dept. Natural Resource Sciences, McGill University, Montreal.)

Ερευνητές από το τμήμα φυσικών αποθεμάτων του πανεπιστημίου McGill, της εθνικής επιτροπής έρευνας του Καναδά, του πανεπιστημίου του Toronto και του ινστιτούτου SETI έχουν ανακαλύψει ότι τα βακτήρια που τρέφονται με μεθάνιο, επιζούν σε μια μοναδική πηγή που βρίσκεται στο νησί Axel Heiberg, στις ακραίες συνθήκες που επικρατούν στο βόρειο Καναδά. Ο Dr Lyle Whyte, μικροβιολόγος στο πανεπιστήμιο McGill, εξηγεί ότι η πηγή που υποστηρίζει τη ζωή αυτών των μικροβίων, είναι παρόμοια με πιθανές παλαιότερες ή τωρινές πηγές στον πλανήτη Άρη, και αυτό το γεγονός υποδηλώνει πως η συγκεκριμένη μορφή ζωής μπορεί να υπάρξει και στον Άρη.

Το υπό το μηδέν νερό είναι τόσο αλμυρό ώστε δεν παγώνει παρά το κρύο, και δεν έχει καθόλου οξυγόνο μέσα του. Υπάρχουν παρόλα αυτά, μεγάλες φούσκες μεθανίου οι οποίες έρχονται στην επιφάνεια, και έχουν αποτελέσει πρόκληση της περιέργειας των επιστημόνων για τον αν το αέριο έχει παραχθεί γεωλογικά ή βιολογικά και για το αν μπορεί κάποιος οργανισμός να επιβιώσει σε αυτές τις τόσο αφιλόξενες συνθήκες.

«Μείναμε έκπληκτοι για το ότι δε βρήκαμε μεθανογόνα βακτήρια (παράγουν μεθάνιο) στο Lost Hammer», αναφέρει ο Whyte. Αλλά, συνεχίζει «βρήκαμε μερικούς πολύ σπάνιους και μοναδικούς αναερόβιους οργανισμούς – οργανισμούς που επιζούν τρεφόμενοι με μεθάνιο και πιθανώς αναπνέοντας άλατα θειικού οξέος αντί για οξυγόνο».

The research was published in the International Society for Microbial Ecology Journal and received logistical support from McGill University's Arctic Research Station and the Canadian Polar Continental Shelf Project. Funding was received from NASA, the Natural Sciences and Engineering Research Council of Canada, and the Canadian Space Agency. Additional funding for student research was provided by the Department of Indian and Northern Affairs, and the Fonds Québécois de la Recherche sur la Nature et les Technologies

Journal Reference:

1. Thomas D Niederberger, Nancy N Perreault, Stephanie Tille, Barbara Sherwood Lollar, Georges Lacrampe-Couloume, Dale Andersen, Charles W Greer, Wayne Pollard, Lyle G Whyte. Microbial characterization of a subzero, hypersaline methane seep in the Canadian High Arctic. The ISME Journal, 2010; DOI: 10.1038/ismej.2010.57

Μεταφρασμένο-προσαρμοσμένο από:
McGill University (2010, June 5). Could life survive on Mars? Yes, expert says. ScienceDaily. Retrieved June 7, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/06/100604132041.htm

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

5.6.10

Αισθάνεστε κουρασμένοι; Η εξοχή ίσως είναι η λύση

Lake Volvi

Αισθάνεσαι μια κούραση-βαρεμάρα; Η λύση ίσως απαιτεί να βγείτε έξω από το κουτί - αυτό το μεγάλο τσιμεντένιο και σοβατισμένο μέρος που λέγεται κτίριο.

Το να βρίσκει κάποιος χρόνο για εξορμήσεις στη φύση έχει αρκετά πλεονεκτήματα καθώς μια σειρά μελετών που δημοσιεύτηκαν στο τεύχος Ιουνίου του 2010 του περιοδικού Journal of Environmental Psychology δείχνει ότι η φύση κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται περισσότερη ζωντάνια. Και αυτή η αίσθηση της αυξημένης «ευεξίας» υπάρχει παράλληλα με τις ενεργητικές επιδράσεις της σωματικής άσκησης και την κοινωνική αλληλεπίδραση που συχνά σχετίζονται με τις επιδρομές στο φυσικό κόσμο, δείχνουν οι παραπάνω μελέτες.

«Η φύση αποτελεί καύσιμο για την ψυχή» αναφέρει ο Richard Ryan, κύριος συγγραφέας και καθηγητής ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Rochester. «Συχνά όταν αισθανόμαστε πεσμένοι, πάμε για ένα καφέ, αλλά η έρευνα προτείνει έναν καλύτερο τρόπο για να παίρνουμε ενέργεια και αυτός είναι η σύνδεση με το φυσικό κόσμο», εξηγεί.
Τα ευρήματα, προσθέτει ο Ryan, είναι σημαντικά τόσο για τη σωματική όσο και για την ψυχική υγεία. «Οι έρευνες δείχνουν ότι άνθρωποι με μεγαλύτερη αίσθηση ευεξίας δεν έχουν μόνο περισσότερη ενέργεια για πράγματα που θέλουν να κάνουν αλλά είναι επίσης περισσότερο ανθεκτικοί σε σωματικές ασθένειες. Ένα από τα μονοπάτια προς την υγεία ίσως είναι το να ξοδεύουμε περισσότερο χρόνο στη φύση- εξοχή.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε και από τους Weinstein; Jessey Bernstein, McGill University; Kirk Warren Brown, Virginia Commonwealth University; Louis Mastella, University of Rochester; and Marylène Gagné, Concordia University.

Journal Reference:

1. Richard M. Ryan, Netta Weinstein, Jessey Bernstein, Kirk Warren Brown, Louis Mistretta, Marylène Gagné. Vitalizing effects of being outdoors and in nature. Journal of Environmental Psychology, 2010; 30 (2): 159 DOI: 10.1016/j.jenvp.2009.10.009

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

ΥΓ: Ζητώ συγγνώμη από τους αναγνώστες για την απουσία μου τόσο καιρό. Χρειαζόμουν ένα διάλειμμα απλά. Από εδώ και πέρα θα γυρνώ πιο συχνά στα λημέρια της blogoσφαιρας!

19.1.10

Πολική αρκούδα (Ursus maritimus)



  • Οι πολικές αρκούδες ζουν μόνο στο βόρειο ημισφαίριο σε περιοχές όπου μπορούν να κυνηγήσουν φώκιες. Τα πέντε «πολικά έθνη» στα οποία βρίσκονται πολικές αρκούδες είναι οι Η.Π.Α (Αλάσκα), ο Καναδάς, η Ρωσία, η Γροιλανδία (Δανία) και η Νορβηγία. Ο πληθυσμός τους αγγίζει τις 20,000 με 25,000.

  • Οι επιστήμονες προβλέπουν ότι αν συνεχιστούν οι τωρινές τάσης θέρμανσης στην Αρκτική, τα δύο τρία του παγκόσμιου πληθυσμού των πολικών αρκούδων θα εξαφανιστεί μέχρι το 2050. Μέχρι στιγμής, από τους 19 υποπληθυσμούς πολικών αρκούδων, οι οχτώ μειώνονται, οι τρεις είναι σταθεροί, ένας αυξάνεται και για τους υπόλοιπους εφτά δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για να γίνει εκτίμηση. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος γι’ αυτές είναι η συρρίκνωση των πάγων λόγω της κλιματικής αλλαγής ενώ άλλες αιτίες είναι και η ρύπανση, οι βιομηχανίες, και η λαθροθηρία.

  • Οι ενήλικες αρσενικές πολικές αρκούδες φτάνουν τα 2,5 με 3 μέτρα σε ύψος. Ζυγίζουν 250 με 770 κιλά. Οι θηλυκές είναι μικρότερες.

  • Οι πολικές αρκούδες είναι τέλεια προσαρμοσμένες να επιβιώνουν στις δυσμενείς συνθήκες της Αρκτικής, όπου οι χειμωνιάτικες θερμοκρασίας πέφτουν μέχρι και στους -45 βαθμούς κελσίου. Δύο στρώσεις γούνες παρέχουν σε αυτές τις αρκούδες μια καλή μόνωση και με αυτόν τον τρόπο δε χάνουν σχεδόν καθόλου θερμότητα. Επίσης, προστατεύονται από μια στρώση λίπους πάχους 11,5 εκατοστών. Η μικρή ουρά τους και ο σχηματισμός των αυτιών τους εμποδίζουν την απώλεια θερμότητας.

  • Η κύρια τροφή των πολικών αρκούδων είναι οι φώκιες. Είναι ο κορυφαίος θηρευτής της τροφικής αλυσίδας στην Αρκτική ενώ βοηθά στην ισορροπία της φύσης αφού εμποδίζει τον υπερπληθυσμό της φώκιας.

Πηγή: http://www.polarbearsinternational.org/faq/

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

6.1.10

Καλή χρονιά!


Καλή χρονιά σε όλους! Να έχετε υγεία, ευτυχία και να πετύχετε όλους τους στόχους σας! Και μην αφήνετε τίποτα για αύριο, κάντε τα όλα σήμερα, μη βαριέστε! Αύριο, ποτέ δεν ξέρουμε τι θα ξημερώσει.. Carpe diem!

Αξολότλ, η Μεξικάνικη σαλαμάνδρα που κινδυνεύει άμεσα με αφανισμό

Το αξολότλ, γνωστό και ως Μεξικάνικη σαλαμάνδρα ( Ambystoma mexicanum  -  μεξικανικό αμβύστομα ) είναι μια νεοτενική (παιδομορφική...