Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα οικολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα οικολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

12.6.09

Σημαντική μείωση στους πληθυσμούς των ταράνδων και των καριμπού


Οι αριθμοί των καριμπού(caribou) και των ταράνδων σε όλον τον κόσμο έχουν πέσει κατά περίπου 60% τις τελευταίες τρεις δεκαετίες.

H σοβαρή αυτή ανακάλυψη προήλθε από την πρώτη εκτεταμένη ανάλυση των ειδών που έγινε από βιολόγους του πανεπιστημίου της Alberta.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο περιοδικό Global Change Biology και ένας από τους συντελεστές, η Liv Vors, PhD, ανέφερε ότι η παγκόσμια θέρμανση και η βιομηχανική ανάπτυξη είναι υπεύθυνες για τη δραματική μείωση στους αριθμούς των ειδών στον πλανήτη.

Η Vors που μελετά υπό την επίβλεψη του Dr Marc Boyce, σημείωσε επίσης ότι η μείωση αυτή δημιουργεί σοβαρές ανησυχίες όχι μόνο για τα ζώα, αλλά και για τους ανθρώπους που ζουν σε βόρεια γεωγραφικά πλάτη και εξαρτώνται από αυτά τα ζώα για την επιβίωσή τους.

«Σε αυτήν την έρευνα προσπαθήσαμε να κοιτάξουμε πέρα από την επιστήμη και να εστιάσουμε επίσης στις οικονομικές και πολιτισμικές επιπτώσεις αυτών των ανθρώπων».

Οι δραματικές αλλαγές που προκαλούνται από την παγκόσμια θέρμανση που συμβαίνει στην Αρκτική και που επιδρά στα κοπάδια, περιλαμβάνουν:

  • Νωρίτερο ανοιξιάτικο πρασίνισμα που εμφανίζεται πριν οι πληθυσμοί που μεταναστεύουν φτάσουν βόρεια. Αυτό έχει σα συνέπεια τη στέρηση από τις μητέρες και τα νεαρά άτομα, ποιοτικής τροφής.
  • Πιο ζεστά καλοκαίρια που προκαλούν εντονότερη δραστηριότητα των εντόμων, κάτι που ταλαιπωρεί τα ζώα και επιδρά στη διατροφή τους.
  • Την επίδραση της παγωμένης βροχής κατά τη διάρκεια του χειμώνα σε λειχήνες με τις οποίες τρέφονται τα ζώα κατά τη διάρκεια των πιο κρύων μηνών.
  • Στα βόρεια δάση, η βιομηχανική ανάπτυξη έχει επηρεάσει σημαντικά αυτήν την παρακμή των πληθυσμών.

Μεταφρασμένο-Προσαρμοσμένο από:
University of Alberta (2009, June 12). Caribou, Reindeer Numbers Show Dramatic Decline. ScienceDaily. Retrieved June 12, 2009, from http://www.sciencedaily.com/releases/2009/06/090611111008.htm


Εικόνα από Wikipedia


earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

8.6.09

Περί οικολογίας..


Οικολογία… Ένας όρος με διαφορετικές έννοιες.. Στην επιστήμη, οικολογία είναι η μελέτη του μεγέθους και της διάδοσης των πληθυσμών των ζώντων οργανισμών, καθώς και του τρόπου με τον οποίο οι ιδιότητες αυτές επηρεάζονται από την αλληλεπίδραση μεταξύ των οργανισμών και του περιβάλλοντός τους. Το περιβάλλον ενός οργανισμού περιλαμβάνει τόσο τις φυσικές ιδιότητες, οι οποίες αποτελούν το σύνολο των κατά τόπους αβιωτικών παραγόντων όπως το κλίμα και η γεωλογία, όσο και τους υπόλοιπους οργανισμούς που μοιράζονται το ίδιο οικοσύστημα. Ο όρος oekologie δημιουργήθηκε στα 1866 από το Γερμανό βιολόγο Ernst Haeckel, από τις ελληνικές λέξεις οίκος και λόγος και σημαίνει κυριολεκτικά «μελέτη του φυσικού οίκου».

Έξω από την επιστήμη η οικολογία είναι ένας τρόπος ζωής, μια αντίληψη, μια κοσμολογία που έχει σα βάση το σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον.

Σε πολλές χολιγουντιανές ταινίες όπου δεσπόζει η ιταλική μαφία με ότι συνεπάγεται αυτό(χρήμα, ναρκωτικά, respect for the family), τα πάντα έχουν τη βιτρίνα τους. Ένα απλό ραφτάδικο μπορεί να φιλοξενεί όλη την εγκληματικότητα μιας περιοχής, με όπλα, ναρκωτικά, φόνους και χίλια δυο πράγματα. Το ραφτάδικο είναι απλά η βιτρίνα όπου πάντα υπάρχει η πίσω πόρτα σα διέξοδο στην παρανομία.

Οικολογία… Μήπως και η οικολογία πολλές φορές είναι μια βιτρίνα; Μήπως είναι ένας υποτιθέμενος τρόπος ζωής και η προώθηση μιας αντίληψης που στην πραγματικότητα προβάλλεται απλά και μόνο για λόγους prestige και image;

Κάποιος μπορεί να μιλάει για την οικολογία, να προσπαθεί να πείσει τον κόσμο για την προώθηση του πράσινου τρόπου ζωής ενώ ο ίδιος να μην έχει κάνει ποτέ ανακύκλωση, να αφήνει τη βρύση να τρέχει με τις ώρες σπίτι του, να ξοδεύει τεράστια ποσά ηλεκτρικής ενέργειας και να προτρέπει τους άλλους να κάνουν αυτά που ο ίδιος δεν εφάρμοσε ποτέ.
Πόσοι πραγματικά είναι οικολόγοι;


Ορισμός οικολογίας: από Wikipedia
Η δεύτερη εικόνα από εδώ


earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

25.5.09

Πλανήτης Γη: Αποκαλύπτοντας το παρελθόν, προβλέποντας το μέλλον


Μελέτες της κλιματικής εξέλιξης και της οικολογίας του παρελθόντος συνοδεύονται συχνά από χαμένες πληροφορίες- οι χαμένες μεταβλητές που απαιτούνται για μια ολοκληρωμένη εικόνα φαίνονταν εδώ και πολύ καιρό να είναι μη ανιχνεύσιμες μέχρι που κάποιοι επιστήμονες δημιούργησαν μια φόρμουλα η οποία θα γεμίσει τα κενά της γνώσης μας και θα βοηθήσει στην πρόβλεψη του μέλλοντος.

Μια πρωτότυπη μέθοδος ανακατασκευής των χαμένων δεδομένων θα ρίξει φως στο πως και γιατί το κλίμα μας μετακίνησε από εποχές παγετώνων σε ζεστότερες περιόδους καθώς οι ερευνητές θα είναι ικανοί να υπολογίσουν χαμένες πληροφορίες και να τις ενώσουν σε μια περισσότερο ολοκληρωμένη εικόνα.

Παρόμοια, θα είναι πιθανό να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οικολογικές μελέτες που μέχρι τώρα είναι ανολοκλήρωτες ή διαστρεβλωμένες. Γιατί πληθυσμοί ζώων όπως οι λαγοί και οι αλεπούδες αυξομειώνονται τόσο δραματικά; Ποιοι παράγοντες επιδρούν με μεγαλύτερη βαρύτητα στην παρακμή των πληθυσμών και τελικά, οδηγούν σε εξαφάνιση;
Το νέο άρθρο προσφέρει μια λύση στο πρόβλημα της ανακατασκευής των χαμένων πληροφοριών στις μελέτες δυναμικών συστημάτων όπως το κλίμα της Γης ή οι πληθυσμοί των ζώων.

Με τη νέα αυτή έρευνα είναι πιθανό να αποκαλυφτούν νέα ευρήματα σε σημαντικά επιστημονικά θέματα όπως η κλιματική αλλαγή και οι ακραίες αυξομειώσεις πληθυσμών σε μερικά είδη ζώων.

Με την ανάπτυξη της νέας Hamiltonian προσέγγισης στο πρόβλημα, χρησιμοποιώντας έναν μαθηματικό αλγόριθμο και υποθέτοντας ότι η δυναμική του κάθε συστήματος έχει άγνωστες παραμέτρους και ότι τα δεδομένα παραμορφώνονται από τυχαίες διακυμάνσεις, οι ερευνητές από την Καλιφόρνια και το Λανκάστερ επαναδημιούργησαν επιτυχώς μετρήσεις σε μελέτη πάνω σε μια κοινωνία των τυφλοπόντικων-μουστελίδων.

Πολλά μικρά είδη θηλαστικών έχουν κυκλική δυναμική πληθυσμού, που περιοδικά εναλλάσσεται σε μικρές και μεγάλες κοινότητες- ένα φαινόμενο συμπεριφοράς που μπερδεύει τους οικολόγους για δεκαετίες. Ανασκευασμένα στοιχεία σε τέτοιες δυναμικές λείας-θηρευτή μπορούν τώρα να δώσουν νέα εικόνα στην αιτιολόγηση της ξαφνικής παρακμής μερικών ειδών.

Μεταφρασμένο-Προσαρμοσμένο από:
nstitute of Physics (2009, May 24). Seeing Beyond The Invisible: Uncovering Our Planet’s Past To Help Predict Its Future. ScienceDaily. Retrieved May 25, 2009, from http://www.sciencedaily.com/releases/2009/05/090522081349.htm

Journal Reference:
  1. Smelyanskiy V N et al. Recovering 'lost' information in the presence of noise: Application to rodent-predator dynamics. New J. Phys., 11 053012; June 2009

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

19.9.08

Σημαντική αύξηση στα ξένα φυτά (είδη-εισβολείς) παρατηρήθηκε στην Ευρώπη

Ο αριθμός των φυτικών ειδών-εισβολέων έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία 25 χρόνια. Αυτό είναι το εύρημα μιας μελέτης από Ευρωπαίους επιστήμονες που αξιολόγησαν τα δεδομένα από 48 ευρωπαϊκές χώρες και περιοχές.

Ένα σύνολο 5789 φυτικών ειδών ταξινομήθηκαν ως ξένα(είδη-εισβολείς). Από αυτά, τα 2843 κατάγονται από περιοχές έξω της Ευρώπης, σύμφωνα με τους ερευνητές και τη δημοσίευσή τους στο περιοδικό Preslia. Σε αντίθεση, το 1980 μόνο 1568 ξένα φυτικά είδη καταγράφηκαν. Από αυτά τα 580 προέρχονταν έξω από την Ευρώπη.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, περίπου έξι νέα είδη φτάνουν στην Ευρώπη κάθε χρόνο, κατά μέσο όρο. Αυτές οι νέες πληροφορίες για τα είδη-εισβολείς βρίσκουν εφαρμογή στην ανάπτυξη στρατηγικών διαχείρισης και εργαλείων εκτίμησης κινδύνου ώστε να προστατευτεί η βιοποικιλότητα σε όλη την Ευρώπη. Νέα είδη που πρόκειται να φέρουν μακροπρόθεσμες αλλαγές στα οικοσυστήματα π.χ λόγω του συναγωνισμού με ενδημικά φυτά, θεωρούνται σαν μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τη βιοποικιλότητα.

Οι υψηλότεροι αριθμοί των ξένων φυτικών ειδών καταγράφηκαν στο Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο και στη Δημοκρατία της Τσεχίας. Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και το Βέλγιο έχουν τους μεγαλύτερους αριθμούς προσαρμοσμένων στο φυσικό περιβάλλον εισβολέων, δηλαδή νέων φυτικών ειδών που ήταν ικανά να εγκαταστήσουν σταθερούς πληθυσμούς. Ανάμεσα στα πιο διαδεδομένα από τα νέα φυτικά είδη είναι η καναδέζικη κόνιζα(Conyza canadensis), η αγκινάρα της Ιερουσαλήμ(Helianthus tuberosus) και η ψευδοακακία( black locust, Robinia pseudoacacia), από τα οποία όλα προέρχονται από τη Βόρεια Αμερική.

Περισσότερο από τα 3/4 όλων των νέων φυτικών ειδών έχουν μεταφερθεί στην Ευρώπη χωρίς πρόθεση.

Όχι μόνο μπορούν τα νέα φυτικά είδη να απειλήσουν την ενδημική χλωρίδα αλλά μπορεί να υπάρχει επίσης και οικονομικό κόστος, όπως στην περίπτωση της κοινής αμβροσίας για παράδειγμα. Η αμβροσία κατάγεται από τη Βόρεια Αμερική και έχει ήδη εξαπλωθεί σε μεγάλες περιοχές της Ευρώπης. Η γύρη της αποτελεί ένα από τα πιο επιθετικά αλλεργιογόνα. Οι αρχικές εκτιμήσεις για τη Γερμανία τοποθετούν τα ετήσια οικονομικά κόστη που σχετίζονται με τρία από τα 470 πιο διαδεδομένα νεόφυτα σε περίπου 70 εκατομμύρια ευρώ.

Σαν τμήμα του προγράμματος της ευρωπαϊκής ένωσης DAISIE (Delivering Alien Invasive Species Inventories for Europe), όλα τα γνωστά είδη-εισβολείς σε χώρες της Ευρώπης καταγράφηκαν για πρώτη φορά. Πληροφορίες για την οικολογία και την εξάπλωση των ξένων φυτών και ζώων συλλέχτηκαν και έγιναν διαθέσιμες για τους ενδιαφερόμενους online στη σελίδα του προγράμματος((http://www.europe-aliens.org/). Ερευνητικά ινστιτούτα και οργανισμοί από 15 χώρες έλαβαν μέρος στο εγχείρημα.

Μεταφρασμένο και προσαρμοσμένο από:
Helmholtz Association of German Research Centres (2008, September 18). Significant Increase In Alien Plants In Europe Observed. ScienceDaily. Retrieved September 19, 2008, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2008/09/080917145409.htm

Journal Reference:
Lambdon, P, Py%u0161ek, P., Basnou, C., Arianoutsou, M., Ess, F., Hejda, M., Jaro%u0161ík, V., Pergl, J., Winter, M., Anastasiu, P., Andriopoulos, P., Bazos, I., Brundu, G., Celesti-Grapow, L., Chassot, P., Delipetrou, P., Josefsson, M., Kark, S., Klotz, S., Kokkoris, Y., Kühn, I., Marchante, H., Perglová, I., Pino, J., Vilà, M., Zikos, A., Roy, D., Hulme, P. Alien flora of Europe: species diversity, temporal trends, geographical patterns and research needs. Preslia, 2008; 80: 101-149

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

28.8.08

Η εξαφάνιση ή η ποικιλότητα στα ύψη; Έρευνα σε νησιά δείχνει εντυπωσιακά αποτελέσματα



Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι έχουν μια τεράστια επίπτωση στους κύκλους ζωής των φυτών και των ζώων. Ο Steven D. Gaines και ο υπότροφος ερευνητής Dov Sax από το πανεπιστήμιο Santa Barbara της Καλιφόρνια αποφάσισαν να δοκιμάσουν αυτήν τη θεωρία μελετώντας απομακρυσμένα νησιά του κόσμου.

Η έρευνά τους, που δημοσιεύτηκε αυτό το μήνα στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences, ρίχνει φως και δίνει εντυπωσιακά στοιχεία στο θέμα των ποσοστών εξαφάνισης των ειδών στα νησιά. Οι Gaines και Sax ξεκίνησαν την όλη έρευνα με μια ερώτηση: Τι επίδραση έχουν πραγματικά οι άνθρωποι στη βιολογική ποικιλότητα; «Η υπόθεση εκείνη τη στιγμή ήταν ότι οδηγούμε τη βιοποικιλότητα σε χαμηλότερα επίπεδα», αναφέρει ο Gaines που διευθύνει το ινστιτούτο επιστημών της θάλασσας του UCSB. «Σίγουρα, αν σκεφτεί κάποιος σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτό είναι αλήθεια καθώς οι άνθρωποι έχουν κάνει πολλά πράγματα που έχουν οδηγήσει τα είδη σε εξαφάνιση».
Όμως, όταν έγινε μελέτη σε μικρότερες κλίμακες, αυτές των νησιών, τα ευρήματα έδειξαν κάτι τελείως διαφορετικό. Η ποικιλότητα βρίσκεται στα ύψη. Η ποικιλότητα έχει ανέβει τόσο εντυπωσιακά που ίσως αναρωτηθεί κάποιος αν υπάρχει πρόβλημα για το οικοσύστημα λόγω του μεγάλου αριθμού ειδών που αρκετές φορές είναι διπλάσιος σε σχέση με πριν. «Αλλά δεν είναι τόσο απλό», εξηγεί ο Gaines.
«Αυτό που ο Dov και εγώ δουλεύαμε μερικά χρόνια πριν είναι το γεγονός ότι η το μεγαλύτερο ποσοστό της εισαγωγής ειδών δεν έχουν μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις», λέει ο Gaines. «Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα είδη που εισάγονται δεν έχουν καμία σχεδόν επίδραση. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν αλλάζουν το οικοσύστημα, αλλά ότι δεν οδηγούν τα πράγματα σε εξαφάνιση όπως εσφαλμένα ακούγεται συχνά». Ακόμη, η έρευνα έδειξε ότι ο ανθρώπινος αποικισμός είχε μια τεράστια επίπτωση στα νησιωτικά οικοσυστήματα, με την είσοδο νέων, εξωτικών φυτών και ζώων. Στη Νέα Ζηλανδία, για παράδειγμα, υπήρχαν περίπου 2,000 ενδημικά είδη φυτών. Μετά τον αποικισμό, περίπου 2000 νέα είδη φυτών έχουν προσαρμοστεί στο συγκεκριμένο περιβάλλον. Στην ίδια περίοδο, έχουν σημειωθεί λίγες εξαφανίσεις φυτικών ειδών, οπότε το συμπέρασμα είναι ότι οι άνθρωποι έχουν μεταμορφώσει το τοπίο της Νέας Ζηλανδίας με τη μεταφορά πολλών νέων ειδών.

«Η δραματική επίπτωση στον αριθμό των ειδών έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το σύστημα», αναφέρει ο Sax. «Αλλάζοντας την αφθονία των ενδημικών σε σχέση με τα εξωτικά είδη επηρεάζονται όλα τα άλλα είδη που εξαρτιόνταν από αυτά τα ενδημικά για τροφή ή καταφύγιο. Οπότε δεν είναι να καθόλου σωστή η θεώρηση ότι η αυξανόμενη βιοποικιλότητα είναι κάτι καλό».Με τα πτηνά υπάρχει μια διαφορετική ιστορία. Ο αριθμός των ειδών των πουλιών που υπάρχουν σήμερα στα νησιά είναι σχεδόν ίδιος με αυτόν που υπήρχε πριν την ανθρώπινη αποίκιση αλλά τα είδη των πτηνών είναι πολύ διαφορετικά. Περίπου 40% των ειδών πουλιών που βρίσκει κάποιος σήμερα στα νησιά είναι εισαγόμενα είδη, λέει o Sax, που σημαίνει ότι ένας σημαντικός αριθμός πουλιών έχει εξαφανιστεί. Στην περίπτωση των πτηνών δηλαδή, ισχύει το εξής: «Πολλές εξαφανίσεις, καμία αλλαγή στη συνολική βιοποικιλότητα».
«Είναι πολύ εντυπωσιακό το να βρούμε τόσο μεγάλη συσχέτιση ανάμεσα στον αριθμό των ενδημικών και των εξωτικών φυτικών ειδών στα νησιά σε όλον τον κόσμο», εξηγεί ο Sax. «Στην οικολογική έρευνα, μία δυνατή συσχέτιση συχνά εξηγεί το 50% της ποικιλίας. Εδώ η συσχέτιση ανάμεσα στα ενδημικά και τα ξένα εξηγεί σχεδόν το 100% της ποικιλίας. Με άλλα λόγια, αν γνωρίζεις πόσα ενδημικά φυτά βρίσκονται σε ένα νησί του ωκεανού τότε μπορείς να προβλέψεις με ακρίβεια και πόσα ξένα είδη βρίσκονται εκεί».

Η έρευνα αυτή είχε διάρκεια περίπου ενάμιση χρόνο και έγινε σε νησιά του ωκεανού, δηλαδή νησιά που βρίσκονται αρκετά μακριά από ηπείρους και έτσι οι συναλλαγές με την ξηρά δεν είναι συχνές.
  • Μεταφρασμένο και προσαρμοσμένο από:

University of California, Santa Barbara (2008, August 27). Is Extinction Or Diversity On The Rise? Study Of Islands Reveals Surprising Results. ScienceDaily. Retrieved August 28, 2008, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2008/08/080826173227.htm

  • Journal Reference:

Dov F. Sax and Steven D. Gaines. Colloquium Paper: Species invasions and extinction: The future of native biodiversity on islands. Proceedings of the National Academy of Sciences, 2008; DOI: 10.1073/pnas.0802290105

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

20.7.08

Πρέπει να μετακινήσουμε είδη για να τα σώσουμε από τις κλιματικές αλλαγές;


Πολλά είδη πρέπει να μετακινηθούν σε νέες περιοχές για να επιβιώσουν από την κλιματική αλλαγή. Σε πολλές περιπτώσεις αυτό μοιάζει απίθανο. Τα είδη για παράδειγμα που βρίσκονται απομονωμένα σε κορυφές βουνών στη νότια Ευρώπη έρχονται αντιμέτωπα με συνθήκες πολύ ζεστές και είναι αδύνατο να φτάσουν πιο βόρεια χωρίς βοήθεια. Άρα, θα έπρεπε οι άνθρωποι να επέμβουν για να βοηθήσουν;

Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων διαχείρισης από την Αυστραλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Η.Π.Α, καλούν για νέες τακτικές διαχειρίσης όπως υποβοηθούμενη μετανάστευση σαν μια αντιμετώπιση της ολοένα και μεγαλύτερης απειλής της κλιματικής αλλαγής.
Οι συγγραφείς διαφωνούν για το ότι το μεγάλο ποσοστό της κλιματικής αλλαγής και η παρουσία ανθρώπινων κατασκευών που εμποδίζουν τη φυσική μετακίνηση, θα αποτρέψουν πολλά είδη από την αλλαγή του μέρους όπου ζουν σαν απόκριση στις αλλαγές του τοπικού κλίματος.

Προτείνουν ότι η υποβοηθούμενη μετακίνηση από τον άνθρωπο, ατόμων ενός πληθυσμού(assisted migration, assisted colonization) ίσως είναι απαραίτητη για να εξασφαλίσει την αποίκιση νέων γεωγραφικών περιοχών.
«Όταν πρωτοανέφερα αυτήν την ιδέα πριν δέκα χρόνια σε συναντήσεις για τη διαχείριση, οι περισσότεροι άνθρωποι έφριξαν» αναφέρει χαρακτηριστικά η Parmesan. «Αλλά τώρα, καθώς η πραγματικότητα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης μας αγγίζει όλους και πολλά είδη χαρακτηρίζονται απειλούμενα ακόμη και προς εξαφάνιση λόγω των αλλαγών του κλίματος, βλέπω μια νέα προθυμία στην κοινότητα διαχείρισης για συζήτηση της πιθανότητας να βοηθήσουμε τα είδη, μετακινώντας τα».

Η Parmesan, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Texas, στο Austin και οι συνεργάτες της τονίζουν ότι η υποβοηθούμενη μετανάστευση δε μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι μια κύρια λύση για την άγρια ζωή, αλλά θα μπορούσε να βοηθήσει μερικά σημαντικά είδη που αλλιώς θα είχαν εξαφανιστεί.
Τα είδη θα πρέπει να είναι εύκολο να συγκεντρωθούν, να αναπτυχθούν και να μετακινηθούν. Οι απαιτήσεις των ενδιαιτημάτων τους θα πρέπει να είναι καλά κατανοητές ενώ τα νέα ενδιαιτήματα θα πρέπει να είναι κατάλληλα για επιβίωση.

Οι ερευνητές παρουσιάζουν ένα σχέδιο για το πώς τέτοιες αποφάσεις πρέπει να εφαρμοστούν.
Αυτό το πλαίσιο-σχέδιο περιλαμβάνει θεμελιώδεις βιολογικές ερωτήσεις οι οποίες θα πρέπει να απαντηθούν πριν να μπορέσουν οι αποφάσεις να εφαρμοστούν, όπως ο κίνδυνος εξαφάνισης αν τίποτα δε γίνει ή ο κίνδυνος ζημιάς για τη νέα κοινότητα αν τα είδη μετακινηθούν εκεί.

Επιπρόσθετα με τις βιολογικές θεωρήσεις, το πλαίσιο περιλαμβάνει κοινωνικές διαστάσεις του θέματος, όπως το κόστος και η αξία που οι άνθρωποι τοποθετούν στα είδη-στόχους.
«Βοηθώντας παθητικά τη μετανάστευση των κοραλλιών ίσως είναι αποδεκτό, αλλά μετακινώντας πολικές αρκούδες στην Ανταρκτική όπου θα μπορούσαν να οδηγήσουν τους ιθαγενείς πιγκουΐνους σε εξαφάνιση είναι κάτι μη αποδεκτό», αναφέρει η Parmesan.
«Τελικά, η απόφαση για το αν θα βοηθήσουμε ενεργητικά τη μετακίνηση ενός είδους σε νέες περιοχές θα κριθεί τόσο από ηθικούς και αισθητικούς λόγους όσο και από λεπτούς, επιστημονικούς».

«Η διαχείριση-διατήρηση δεν έχει γίνει ποτέ ακριβής επιστήμη, αλλά η διατήρηση της βιοποικιλότητας αντιμετωπίζοντας την κλιματική αλλαγή είναι πιθανό να απαιτεί μία θεμελιώδη επανεκτίμηση του τι σημαίνει “συντηρώ τη βιοποικιλότητα”».

Μεταφρασμένο και προσαρμοσμένο από:

University of Texas at Austin. "Should We Move Species To Save Them From Climate Change?." ScienceDaily 18 July 2008. 20 July 2008 http://www.sciencedaily.com/.

Journal Reference:

Ove Hoegh-Guldberg, Lesley Hughes, Sue McIntyre, David Lindenmayer, Camille Parmesan, Hugh Possingham & Chris Thomas. Moving with the times: assisted colonization and rapid climate change. Science, July 18, 2008

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

19.4.08

DNA "γραμμο"κώδικας θαλάσσιας ζωής: Οι γενετικοί δείκτες στη διαχείριση του ζωϊκού πλούτου


Όλοι έχουμε δει τους κώδικες που βρίσκονται σχεδόν σε όλα τα προϊόντα στα σουπερμαρκετ, τους γνωστούς γραμμοκώδικες που χρησιμεύουν για την ηλεκτρονική ανάγνωση των προϊόντων. Αυτές οι μικρές μαύρες λωρίδες που καταλήγουν σε έναν αριθμό, είναι γνωστές ως Παγκόσμιος κώδικας προϊόντων(UPC label). Η ηλεκτρονική αυτή ανάγνωση έχει ως στόχο τον έλεγχο των προϊόντων, την αποφυγή λαθών.. Φανταστείτε τώρα το σκανάρισμα ενός DNA κώδικα σε ένα ψάρι που έχετε αγοράσει για το δείπνο σας. Το σκανάρισμα αυτό θα δίνει πληροφορίες για το είδος του ψαριού, τη διατροφική αξία και άλλες σημαντικές πληροφορίες. Οι ερευνητές του ΝΟΑΑ(Ατμοσφαιρική και θαλάσσια διοίκηση ΗΠΑ) προσπαθούν ώστε το παραπάνω σενάριο να πραγματοποιηθεί.
"Πρέπει να αναγνωρίσουμε με ακρίβεια είδη για μια σειρά λόγους όπως την καταγραφή της βιοποικιλότητας ειδών και γεωγραφικών περιοχών, την κατανόηση των διάφορων πληθυσμών και την διαχείριση της παγκόσμια αλιείας με έναν πιο οικονομικό τρόπο", εξηγεί ο Ο Bruce Collette, ζωολόγος στο εργαστήριο συστηματικής του ΝΟΟΑ, που βρίσκεται στην Ουάσινγκτον."O DNΑ κώδικας-δείκτης είναι ένα ακόμη εργαλείο για τους ταξινόμους και τους ερευνητές που μελετούν, καταγράφουν και οργανώνουν την γνώση για όλες τις μορφές ζωής πάνω στη Γη".
Ο Collete και οι συνεργάτες του στο NSL, συμμετέχουν στο FISH-BOL, μια πρωτοβουλία για τον παγκόσμιο κώδικα ζωής των ψαριών, που στοχεύει να συλλέξει τουλάχιστον πέντε αντιπροσώπους από κάθε είδος ψαριού τόσο των θαλάσσιων όσο και των γλυκών νερών(30000 είδη). Η FISH-BOL είναι μέρος της παγκόσμιας κοινοπραξίας για την "κωδικοποιήση" της ζωής(CBOL), που ξεκίνησε το 2003 για να κωδικοποιήσει τα πάντα, από ψάρια, μανιτάρια και λουλούδια μέχρι μικρόβια, έντομα και ζώα κάθε περιγραφής. Με δεκάδες χρόνια εμπειρία.Ο Collette ανήκει σε μια μικρή ομάδα ταξινόμων που διεξάγουν τη δύσκολη δουλειά που απαιτείται για την αναγνώριση νέων ειδών, ή τον επαναπροσδιορισμό παλαιών δειγμάτων.Παρόλο που εκατομμύρια ειδών έχόυν αναγνωριστεί τα τελευταία 300 χρόνια, ακόμη βρίσκουμε νέα είδη, αναφέρει ο COllette. "Και παρόλες τις τεχνολογικές εξελίξεις, ακόμη πρέπει να ερευνήσουμε την παραμικρή λεπτομέρεια πριν πούμε ότι έχουμε ένα νέο είδος. Πολλές φορές χρειάζεται να πάμε πίσω στα βασικά και να κοιτάξουμε τον οργανισμό μέσα στο βάζο για να κάνουμε μια διαπίστωση".
Ταξινομικές διαδικασίες που στηριζόταν στην οπτική αναγνώριση γινόταν εδώ και δεκαετίες. Oι DNA δείκτες προσφέρουν έναν ταχύτερο, πολύ πιο ακριβή τρόπο για την αναγνώριση ενός είδους και την παροχή πληροφοριών. Καθώς σχεδόν όλα τα βιολογικά είδη έχουν διακριτές γονιδιακές ακολουθίες, μπορούν να αναγνωριστούν χρησιμοποιώντας μια σύντομη ακολουθία που βρίσκεται σε συγκεκριμένη θέση στο γονιδίωμα.- έναν DNA κώδικα. Η κωδικοποίηση των ζώων στηρίζεται σε διαφορές μεταξύ των ειδών σε μια σχετικά μικρή περιοχή του μιτοχονδριακού DNA. Το πρώτο βήμα για την FISH-BOL και άλλες παρόμοιες προσπάθειες είναι η δημιουργία μιας δημόσιας βιβλιοθήκης γενετικών δεικτών από δείγματα μουσείων. Τα δείγματα προσφέρουν ιστούς ώστε να δημιουργηθεί ένας γενετικός δείκτης για το κάθε είδος. Οι ερευνητές χρησιμοποιούν συγκεκριμένα εργαλέία και τεχνικές μοριακής βιολογίας για την απομόνωση DNA από ιστούς, τον εντοπισμό και την απόμόνωση της συγκεκριμένης ακολουθίας-δείκτη, την αντιγραφή και την αλληλούχισή της.
Γενικά, η ταυτοποίηση DNA(DNA barcoding) είναι μια ταξινομική μέθοδος που χρησιμοποιεί ένα σύντομο γενετικό δείκτη στο μιτοχονδριακό DNA ενός οργανισμού για να εξακριβωθεί σε ποιο είδος ανήκει. Η "εμπορευματοποίηση" αυτής της διαδικασίας θα προσφέρει σημαντικά στην διαχείριση και διατήρηση απειλούμενων ειδών που αλιεύονται-κυνηγούνται καθημερινά.

Πηγές:
1)NOAA National Marine Fisheries Service (2008, April 18). Building A Global Reference Library Of DNA Barcodes Of Marine Life. ScienceDaily. Retrieved April 19, 2008, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2008/04/080418105531.htm

2)http://en.wikipedia.org/wiki/DNA_barcoding

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

23.3.08

Τουατάρα: Το ταχύτερα εξελισσόμενο ζώο

Σε μια μελέτη του «ζωντανού δεινόσαυρου» της Νέας Ζηλανδίας, το τουατάρα, ο εξελικτικός βιολόγος και ειδικός στο αρχαίο DNA, καθηγητής David Lambert και η ομάδα του από το Alan Wilson κέντρο Μοριακής Οικολογίας και Εξέλιξης, ανακάλυψαν DNA ακολουθίες από τα κόκκαλα αρχαίων τουατάρα που χρονολογούνται στα 8,000 χρόνια. Βρήκαν ότι παρόλο που τα τουατάρα έχουν παραμείνει σωματικά απαράλλακτα για πολύ μεγάλες περιόδους εξέλιξης, σε μοριακό επίπεδο εξελίσσονται γρηγορότερα από οποιοδήποτε άλλο ζώο έχει εξεταστεί μέχρι τώρα. Η έρευνα θα δημοσιευτεί στο τεύχος Μαρτίου του περιοδικού Trends in Genetics. «Αυτό που έχουμε βρει είναι ότι το τουατάρα έχει το υψηλότερο μοριακό εξελικτικό ποσοστό που έχει μετρηθεί μέχρι σήμερα.» λέει ο καθηγητής Lambert.
Το ποσοστό εξέλιξης για τους Adelie πιγκουΐνους τους οποίους ο Lambert και η ομάδα του μελετούσαν για πολλά χρόνια στην Ανταρκτική, είναι ελαφρώς χαμηλότερο από αυτό των Τουατάρα. Το ποσοστό των Τουατάρα είναι σημαντικά ταχύτερο από ότι για ζώα όπως η αρκούδα των σπηλαίων, το λιοντάρι, το άλογο.
«Φυσικά περιμέναμε ότι τα τουατάρα που κάνουν τα πάντα αργά – μεγαλώνουν αργά, αναπαράγονται αργά και έχουν έναν πολύ αργό μεταβολισμό- θα έχουν εξελιχθεί και με αργό ρυθμό. Στην πραγματικότητα, σε επίπεδο DNA, εξελίσσονται απίστευτα γρήγορα, κάτι που υποστηρίζει την υπόθεση που παλαιότερα είχε προταθεί από τον εξελικτικό βιολόγο Allan Wilson, ο οποίος έλεγε ότι το ποσοστό της μοριακής εξέλιξης δεν είχε σχέση με το ποσοστό της μορφολογικής εξέλιξης.
Ο Άλαν Γουίλσον είναι βετεράνος της μοριακής εξέλιξης. Οι ιδέες του ήταν αμφιλεγόμενες όταν της εισήγαγε, σαράντα χρόνια πριν, αλλά η νέα αυτή έρευνα τις υποστηρίζει. Ο καθηγητής Lambert λέει ότι τα ευρήματα μπορεί να φανούν χρήσιμα σε μελλοντικές έρευνες και σχέδια για τη διαχείριση των τουατάρα, και η ομάδα τώρα ελπίζει να επεκτείνει την δουλειά στην εξέλιξη άλλων ζωϊκών ειδών.
«Θέλουμε να συνεχίσουμε και να μετρήσουμε το ποσοστό μοριακής εξέλιξης για τους ανθρώπους καθώς και να δουλέψουμε περισσότερο με τα μόα και τα ανταρκτικά ψάρια για να δούμε αν τα ποσοστά των DNA αλλαγών είναι ανεξάρτητα σε αυτά τα είδη. Υπάρχουν ανθρώπινες μούμιες στις Άνδεις και μερικά πολύ καλά δείγματα στη Σιβηρία όπου έχουμε συνεργάτες, οπότε ελπίζουμε ότι θα μπορέσουμε να μετρήσουμε το ποσοστό της ανθρώπινης εξέλιξης και σε αυτές τις περιπτώσεις. Το τοατάρ, Sphendon punctatus, βρίσκεται μόνο στη Νέα Ζηλανδία και είναι ο μόνος επιζών από μια τάξη ερπετών, τα Sphenodontia που έζησαν μαζί με τους αρχικούς δεινόσαυρους και ξέφυγαν από τα άλλα ερπετά 200 εκατομμύρια χρόνια πριν, κατά το Ανώτερο Ιουρασικό.

πηγή: Cell Press

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

16.3.08

Τα μυστικά των πετυχημένων οικοσυστημάτων


hand lens
Originally uploaded by satel444
Με διεθνή συνεργασία μερικών πανεπιστημίων έγινε μια μελέτη για τα οικοσυστήματα με βασικές παραμέτρους την βιοποικιλότητα και την παραγωγικότητα. Στην έρευνα αυτή χρησιμοποιήθηκε ένα εργαστηριακό τεχνητό οικοσύστημα με κοινότητες βακτηρίων ώστε να εξεταστεί το τι συμβαίνει όταν τα βακτήρια μετακινούνται και εξελίσσονται για να ζήσουν σε διάφορα μέρη του οικοσυστήματος και σε κλίμακα εκατοντάδων γενεών. Οι ερευνητές ανέλυσαν την επίδραση που έχει η διασπορά των βακτηρίων στην βιοποικιλότητα(αριθμός ειδών) και την παραγωγικότητα του οικοσυστήματος. Παραγωγικά οικοσυστήματα είναι αυτά στα οποία υπάρχει μεγάλη ποσότητα(συνολικά) ζωντανής ύλης, από μικρόβια μέχρι φυτά και ζώα. Η παραγωγικότητα αυτή αναφέρεται και ως βιομάζα. Οικοσυστήματα με μεγάλη βιοποικιλότητα, δηλαδή μεγάλη ποικιλία ειδών έχουν και μεγαλύτερη παραγωγικότητα σε μικρής κλίμακας χρονικά διαστήματα. Παρ' όλα αυτά οι μηχανισμοί που δημιουργούν το σύνδεσμο μεταξύ υψηλής βιοποικιλότητας και παραγωγικότητας δεν είναι γνωστοί σε εξελικτικές χρονικές κλίμακες. Η ερευνητική ομάδα έδειξε ότι τόσο η βιοποικιλότητα όσο και η παραγωγικότητα(βιομάζα) βρίσκονται στο αποκορύφωμα όταν η διασπορά(η εξάπλωση) των ειδών είναι ενδιάμεση: ούτε υψηλή, ούτε χαμηλή ανάμεσα στα διάφορα μέρη του οικοσυστήματος. Όταν η διασπορά είναι χαμηλή οι οργανισμοί που παραμένουν σε "σκληρά" περιβάλλοντα αδυνατούν να προσαρμοστούν λόγω του μικρού τους αριθμού και της μικρής τους γενετικής ποικιλότητας. Αντίθετα, όταν η διασπορά είναι μεγάλη τα είδη γενικεύονται και ενώ μπορούν να επιζήσουν σε πολλά διαφορετικά περιβάλλοντα, δεν μπορούν να προσαρμοστούν σε ένα. Ο Dr Craig Maclean του NERC ινστιτούτου πληθυσμιακής βιολογίας του Imperial College στο Λονδίνο εξηγεί: Η διασπορά φέρνει νέα άτομα και νέα γονίδια σε σκληρά περιβάλλοντα κάτι που είναι απαραίτητο για την εξελικτική προσαρμογή σ'αυτά τα περιβάλλοντα. Η προσαρμογή οδηγεί στην αύξηση της βιομάζας και αυτό με τη σειρά του στην αύξηση της ποικιλότητας καθώς ολοένα και περισσότερες "γωνιές" καταλαμβάνονται. Το βακτήριο που χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργηθεί το τεχνητό οικοσύστημα είναι το Pseudomonas fluorescens. Το οικοσύστημα είχε 95 περιοχές-εστίες με διαφορετική πηγή τροφής η καθεμιά. Το βακτήριο μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις μισές από τις 95 τροφές. Έπειτα μετρούσαν τη διασπορά. Κάθε μέρα οι ερευνητές μετρούσαν τη βιομάζα-παραγωγικότητα του οικοσυστήματος η οποία ήταν μεγαλύτερη σε ενδιάμεσα ποσά διασποράς. Μετά από 400 γενεές η ομάδα απομόνωσε βακτήρια από το οικοσύστημα και μέτρησε την ικανότητα τους να αναπτύσσονται σε κάθε μια από τις 95 πηγές τροφής. Αυτό θα έδειχνε πόσα είδη έχουν εξελιχθεί ώστε να μπορούν να εκμεταλλεύονται τροφές που πριν δεν μπορούσαν. Τρία πανεπιστήμια συνεργάστηκαν για αυτήν την έρευνα: Το πανεπιστήμιο του Μονπελιέ 2, το Imperial College, και το πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ.
Πηγή: Imperial College

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

22.2.07

Η ρύπανση των θαλασσών




Εδώ και δεκαετίες, οι επιστήμονες, οι αλιείς, οι ναυτικοί, οι δύτες και άλλοι λάτρεις της θάλασσας ανησυχούν για την υποβάθμιση του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Στο επίκεντρο των ανησυχιών τους βρίσκεται η ρύπανση. Οι αιτίες που την προκαλούν είναι πολλές: οι βιομηχανικές εκπομπές, τα μη επεξεργασμένα λύματα, οι απορρίψεις διαφόρων ουσιών από τα πλοία, η ρύπανση που καταλήγει στη θάλασσα μέσω των ποταμών...
Το πρόβλημα είναι σοβαρό: η θάλασσα παρέχει, χάρη στην αλιεία και τη θαλάσσια υδατοκαλλιέργεια, το 40% των πρωτεϊνών που καταναλώνονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η διατήρηση της οικολογικής της ισορροπίας είναι συνεπώς ζωτικής σημασίας για τον εφοδιασμό της Ένωσης με τρόφιμα. Επιπλέον, η θάλασσα αποτελεί χώρο διαβίωσης και εργασίας 70 εκατομμυρίων ευρωπαίων πολιτών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων οι οποίοι, άμεσα ή έμμεσα, ζουν από την αλιεία, τον τουρισμό σε παραθαλάσσια θέρετρα και τις λιμενικές δραστηριότητες.
Η μόλυνση των θαλασσών έχει διάφορες μορφές:
Οι χημικές ουσίες και τα βαρέα μέταλλα - Με διάφορους κανονισμούς δόθηκε τέλος στις περισσότερες απορρίψεις επικίνδυνων ουσιών στους ποταμούς και στη θάλασσα. Τα προβλήματα που εξακολουθούν να υπάρχουν οφείλονται, αφενός, στην παραβίαση της νομοθεσίας και, αφετέρου, στην επιβάρυνση που έχει δεχθεί το θαλάσσιο περιβάλλον κατά το παρελθόν, καθώς στα θαλάσσια ιζήματα υπάρχουν ακόμη συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων και υπολείμματα απαγορευμένων σήμερα χημικών ουσιών (οργανοχλωριωμένα φυτοφάρμακα). Όμως, τους επιστήμονες ανησυχούν σήμερα άλλες χημικές ουσίες, όπως ο τριβουτυλοκασσίτερος (αντιρρυπαντικές βαφές), τα βρωμιωμένα επιβραδυντικά φλόγας, οι διοξίνες...
Ο ευτροφισμός - Ο υπερβολικός εμπλουτισμός του θαλάσσιου περιβάλλοντος με θρεπτικά συστατικά (νιτρορρύπανση και φωσφορικά άλατα) τα οποία καταλήγουν στη θάλασσα μέσω των ποταμών, των επιφανειακών υδάτων και των υπονόμων προκαλεί πολλαπλασιασμό της υδατικής χλωρίδας η οποία καταναλώνει το οξυγόνο του νερού θέτοντας έτσι σε κίνδυνο τη ζωή των υδρόβιων ζωικών οργανισμών. Αυτό το φαινόμενο ευθύνεται για τις λεγόμενες «κόκκινες παλίρροιες» τοξικών αλγών. Η κύρια αιτία της επιβάρυνσης της θάλασσας με θρεπτικά συστατικά είναι η εντατική γεωργία και η συστηματική χρήση λιπασμάτων, φυσικών ή χημικών. Άλλη σημαντική αιτία είναι οι οικισμοί που δεν διαθέτουν σύστημα επεξεργασίας των λυμάτων τους.
Οι διαρροές πετρελαίου λόγω ατυχημάτων - Οι πετρελαιοκηλίδες προκαλούν μακροχρόνιες βλάβες. Δυστυχώς, ο διαρκώς εξελισσόμενος κανονισμός για την ασφάλεια στη θάλασσα δεν θα κατορθώσει ποτέ να εκμηδενίσει τον κίνδυνο πρόκλησης ατυχημάτων. Σήμερα όμως υπάρχει ένας επιπλέον κίνδυνος: οι εξέδρες άντλησης πετρελαίου πολλαπλασιάζονται στη Βόρεια Θάλασσα, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο ατυχήματος και επακόλουθης διαρροής πετρελαίου στη θάλασσα.
Οι απορρίψεις στη θάλασσα - Η χρόνια ρύπανση από υδρογονάνθρακες, αν και περισσότερο διάχυτη και λιγότερο θεαματική από τις πετρελαιοκηλίδες, είναι εξίσου ανησυχητική. Στο στόχαστρο βρίσκονται οι απορρίψεις ουσιών στη θάλασσα τις οποίες διατάζουν κάποιοι ασυνείδητοι πλοίαρχοι. Σύμφωνα με ορισμένες μελέτες, η ποσότητα πετρελαίου που απορρίπτεται στη θάλασσα με τον τρόπο αυτό είναι πολύ μεγαλύτερη από την ποσότητα πετρελαίου που περιέχει μια μεγάλη πετρελαιοκηλίδα. Το πρόβλημα έγκειται, αφενός, στη δυσκολία εντοπισμού των παραβατών και, αφετέρου, στη δυσκολία ολοκλήρωσης των διώξεων.
Τα βυθισμένα στη θάλασσα πυρηνικά απόβλητα - Λίγα γνωρίζουμε για το θέμα αυτό. Ποιες είναι οι επιπτώσεις της αύξησης της ραδιενέργειας στο περιβάλλον, όπως συμβαίνει με την αύξηση της ραδιενέργειας που έχει διαπιστωθεί στα ανοιχτά της θάλασσας κοντά στα εργοστάσια La Hague (Νορμανδία) και Sellafield (Cumbria), καθώς και στη Βαλτική και στη Μαύρη Θάλασσα; Ποιες είναι οι επιπτώσεις τυχόν ελαττώματος στο στρώμα μπετόν που καλύπτει τα πυρηνικά απόβλητα τα οποία βυθίστηκαν παλαιότερα στη θάλασσα;
Η βιολογική ρύπανση - Η ρύπανση αυτή οφείλεται στην κακή διαχείριση των φυσικών αποβλήτων, ανθρώπινων και ζωικών, που είναι φορείς βακτηρίων. Το πρόβλημα εντοπίζεται συνήθως στην παράκτια ενδοχώρα. Αιτία είναι οι οικισμοί που δεν διαθέτουν σύστημα επεξεργασίας των λυμάτων τους και οι βοσκότοποι κοντά σε ποταμούς. Αυτή η ρύπανση απειλεί κυρίως την υγεία των λουόμενων και όσων κάνουν θαλάσσια σπορ. Η αυστηρή εφαρμογή του κανονισμού για τα ύδατα κολύμβησης και για τη διαχείριση των λυμάτων αρκεί ενδεχομένως για τη μείωση αυτού του κινδύνου.
Τα στερεά απόβλητα - Συσκευασίες από πλαστικό ή αλουμίνιο, σχοινιά από συνθετικές ίνες, φίλτρα τσιγάρων. οι χρήστες της θάλασσας είναι κυρίως αυτοί που πετούν στο νερό απορρίμματα από μη βιοαποικοδομήσιμες ύλες. Καθώς τα απορρίμματα αυτά δεν καταγράφονται επαρκώς, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια η ποσότητά τους, ωστόσο υπάρχουν τακτικές αναφορές για ορισμένες επιπτώσεις τους, π.χ. αποτελούν αιτία πνιγμού θαλάσσιων θηλαστικών ή καταστροφής των διχτύων των αλιέων.
Η υγεία του θαλάσσιου περιβάλλοντος συνιστά προτεραιότητα του έκτου προγράμματος δράσης για το περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαφύλαξη του θαλάσσιου περιβάλλοντος αποτελεί συνεπώς το αντικείμενο μιας στρατηγικής η οποία βρίσκεται επί του παρόντος υπό επεξεργασία, μιας στρατηγικής η οποία θα υλοποιηθεί μέσω νέων κανονισμών καθώς και μέσω της ορθότερης εφαρμογής των ήδη υφιστάμενων κανονισμών.
πηγή: Ευρωπαϊκή επιτροπή http://ec.europa.eu/fisheries/related_issues/water_pollution_el.htm

Αξολότλ, η Μεξικάνικη σαλαμάνδρα που κινδυνεύει άμεσα με αφανισμό

Το αξολότλ, γνωστό και ως Μεξικάνικη σαλαμάνδρα ( Ambystoma mexicanum  -  μεξικανικό αμβύστομα ) είναι μια νεοτενική (παιδομορφική...