Πρέπει να μετακινήσουμε είδη για να τα σώσουμε από τις κλιματικές αλλαγές;

Πολλά είδη πρέπει να μετακινηθούν σε νέες περιοχές για να επιβιώσουν από την κλιματική αλλαγή. Σε πολλές περιπτώσεις αυτό μοιάζει απίθανο. Τα είδη για παράδειγμα που βρίσκονται απομονωμένα σε κορυφές βουνών στη νότια Ευρώπη έρχονται αντιμέτωπα με συνθήκες πολύ ζεστές και είναι αδύνατο να φτάσουν πιο βόρεια χωρίς βοήθεια. Άρα, θα έπρεπε οι άνθρωποι να επέμβουν για να βοηθήσουν;

Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων διαχείρισης από την Αυστραλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Η.Π.Α, καλούν για νέες τακτικές διαχειρίσης όπως υποβοηθούμενη μετανάστευση σαν μια αντιμετώπιση της ολοένα και μεγαλύτερης απειλής της κλιματικής αλλαγής.
Οι συγγραφείς διαφωνούν για το ότι το μεγάλο ποσοστό της κλιματικής αλλαγής και η παρουσία ανθρώπινων κατασκευών που εμποδίζουν τη φυσική μετακίνηση, θα αποτρέψουν πολλά είδη από την αλλαγή του μέρους όπου ζουν σαν απόκριση στις αλλαγές του τοπικού κλίματος.

Προτείνουν ότι η υποβοηθούμενη μετακίνηση από τον άνθρωπο, ατόμων ενός πληθυσμού(assisted migration, assisted colonization) ίσως είναι απαραίτητη για να εξασφαλίσει την αποίκιση νέων γεωγραφικών περιοχών.
«Όταν πρωτοανέφερα αυτήν την ιδέα πριν δέκα χρόνια σε συναντήσεις για τη διαχείριση, οι περισσότεροι άνθρωποι έφριξαν» αναφέρει χαρακτηριστικά η Parmesan. «Αλλά τώρα, καθώς η πραγματικότητα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης μας αγγίζει όλους και πολλά είδη χαρακτηρίζονται απειλούμενα ακόμη και προς εξαφάνιση λόγω των αλλαγών του κλίματος, βλέπω μια νέα προθυμία στην κοινότητα διαχείρισης για συζήτηση της πιθανότητας να βοηθήσουμε τα είδη, μετακινώντας τα».

Η Parmesan, καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Texas, στο Austin και οι συνεργάτες της τονίζουν ότι η υποβοηθούμενη μετανάστευση δε μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι μια κύρια λύση για την άγρια ζωή, αλλά θα μπορούσε να βοηθήσει μερικά σημαντικά είδη που αλλιώς θα είχαν εξαφανιστεί.
Τα είδη θα πρέπει να είναι εύκολο να συγκεντρωθούν, να αναπτυχθούν και να μετακινηθούν. Οι απαιτήσεις των ενδιαιτημάτων τους θα πρέπει να είναι καλά κατανοητές ενώ τα νέα ενδιαιτήματα θα πρέπει να είναι κατάλληλα για επιβίωση.

Οι ερευνητές παρουσιάζουν ένα σχέδιο για το πώς τέτοιες αποφάσεις πρέπει να εφαρμοστούν.
Αυτό το πλαίσιο-σχέδιο περιλαμβάνει θεμελιώδεις βιολογικές ερωτήσεις οι οποίες θα πρέπει να απαντηθούν πριν να μπορέσουν οι αποφάσεις να εφαρμοστούν, όπως ο κίνδυνος εξαφάνισης αν τίποτα δε γίνει ή ο κίνδυνος ζημιάς για τη νέα κοινότητα αν τα είδη μετακινηθούν εκεί.

Επιπρόσθετα με τις βιολογικές θεωρήσεις, το πλαίσιο περιλαμβάνει κοινωνικές διαστάσεις του θέματος, όπως το κόστος και η αξία που οι άνθρωποι τοποθετούν στα είδη-στόχους.
«Βοηθώντας παθητικά τη μετανάστευση των κοραλλιών ίσως είναι αποδεκτό, αλλά μετακινώντας πολικές αρκούδες στην Ανταρκτική όπου θα μπορούσαν να οδηγήσουν τους ιθαγενείς πιγκουΐνους σε εξαφάνιση είναι κάτι μη αποδεκτό», αναφέρει η Parmesan.
«Τελικά, η απόφαση για το αν θα βοηθήσουμε ενεργητικά τη μετακίνηση ενός είδους σε νέες περιοχές θα κριθεί τόσο από ηθικούς και αισθητικούς λόγους όσο και από λεπτούς, επιστημονικούς».

«Η διαχείριση-διατήρηση δεν έχει γίνει ποτέ ακριβής επιστήμη, αλλά η διατήρηση της βιοποικιλότητας αντιμετωπίζοντας την κλιματική αλλαγή είναι πιθανό να απαιτεί μία θεμελιώδη επανεκτίμηση του τι σημαίνει “συντηρώ τη βιοποικιλότητα”».

Μεταφρασμένο και προσαρμοσμένο από:

University of Texas at Austin. "Should We Move Species To Save Them From Climate Change?." ScienceDaily 18 July 2008. 20 July 2008 http://www.sciencedaily.com/.

Journal Reference:

Ove Hoegh-Guldberg, Lesley Hughes, Sue McIntyre, David Lindenmayer, Camille Parmesan, Hugh Possingham & Chris Thomas. Moving with the times: assisted colonization and rapid climate change. Science, July 18, 2008

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Μεγάλες εκτάσεις ως τόποι διαχείρισης απαιτούνται για να σωθούν μικροί βάτραχοι, χελώνες και άλλα θαλάσσια είδη

Οι επιστήμονες έμειναν έκπληκτοι με τα ευρήματα μιας πρόσφατης έρευνας που αποκαλύπτει ότι πολλά είδη ζώων για τα οποία μέχρι τώρα υπήρχε η πεποίθηση ότι διατηρούνται σε μικρές περιοχές, χρειάζονται τελικά μεγάλες εκτάσεις, σε επίπεδο τοπίου(landscape) ώστε να διατηρηθούν και να επιβιώσουν.

Με περισσότερα είδη υπό κίνδυνο εξαφάνισης σήμερα σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ανθρώπινη ιστορία, τα ευρήματα της έρευνας παρέχουν νέους τρόπους για το πώς να βελτιωθεί η προστασία για πολλά είδη παγκοσμίως. Οι επιστήμονες από οργανώσεις συμπεριλαμβανομένης της Conservation International(CI) και της BirdLife International αναγνώρισαν κατάλληλα επίπεδα προσπαθειών διαχείρισης για 4,239 ειδών θηλαστικών, πουλιών, ερπετών και αμφιβίων που περιλαμβάνονται στην κόκκινη λίστα των απειλούμενων ειδών του IUCN.

«Η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν οι βάτραχοι», είπε ο Claude Gascon, αποκλειστικός αντιπρόεδρος για τα προγράμματα και τα επιστημονικά θέματα στη CI, και ένας από τους προέδρους στην ομάδα ειδικών για τα αμφίβια της IUCN. «Τα αμφίβια είναι μικρά ζώα και πολλά εμφανίζουν πολύ μικρή ποικιλία αφού περιορίζονται σε ένα μόνο δάσος ή σε ένα ρυάκι βουνού. Αλλά απρόσμενα, πολλά είδη- όπως ο γιγαντιαίος βάτραχος της λίμνης Τιτικάκα (Telmatobius coleus) από το Περού(είδος που βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο εξαφάνισης-Critically Endangered)- επηρεάζονται σημαντικά από τις οικολογικές διαδικασίες που συμβαίνουν σε επίπεδο τοπίου».

Πολλά είδη του γλυκού νερού, όπως οι βάτραχοι και άλλα αμφίβια, απειλούνται από τις περιβαλλοντικές αλλαγές σε λεκάνες απορροής ή λεκάνες ποταμού που επηρεάζονται από τη ρύπανση, την αποψίλωση ή φράγματα. Η έρευνα βρήκε ότι 20% των απειλούμενων αμφιβίων και όχι περισσότερο από το 40% των απειλούμενων χελωνών του γλυκού νερού, εξαρτώνται από μέτρα διαχείρισης μεγάλης κλίμακας ώστε να αλλάξει κάτι.

«Δεν είναι ότι τα ίδια τα ζώα χρειάζονται μεγαλύτερη περιοχή για τον εαυτό τους αλλά το ότι οι επιτυχημένες στρατηγικές επιβίωσης πρέπει να περιλαμβάνουν πολλά επίπεδα από τοποθεσίες μέχρι τοπία. Και θυμηθείτε ότι οι άνθρωποι χρειάζονται αυτές τις λεκάνες του καθαρού, γλυκού νερού σε επίπεδο τοπίου, όπως και οι βάτραχοι».
Η ίδρυση προστατευόμενων περιοχών για να προστατευτούν περιοχές με μεγάλη βιοποικιλότητα θεωρείται ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να προστατευτούν τα απειλούμενα είδη. Η έρευνα ενισχύει αυτήν την υπόθεση δείχνοντας ότι η προστασία περιοχών-κλειδιά πρέπει να είναι η βάση όλων των προσπαθειών διαχείρισης. Παρόλα αυτά, έδειξε επίσης ότι σημαντικά ποσοστά περισσότερο απειλούμενων ειδών χρειάζονται επείγουσα μέτρα διαχείρισης σε επίπεδο τοπίου εδάφους ή θάλασσας(landscape, seascape). Είδη όπως η τίγρης(Panthera altica) και ο αετός των Φιλιππίνων(Pithecophaga jefferyi).

Η έρευνα κάλυψε επίσης θαλάσσια θηλαστικά, θαλασσοπούλια και θαλάσσιες χελώνες και έδειξε ότι το 74% αυτών απαιτούν επείγουσα δράση σε επίπεδο τοπίου θάλασσας(seascape). Είδη που χρειάζονται άμεσα μέτρα διαχείρισης είναι η φώκια των Γκαλαπάγκος (Arctocephalus galapagoensis) και το «κυματιστό» άλμπατρος(waved Albatross, Phoebastria irrorata), από τον ανατολικό, τροπικό Ειρηνικό.
Το συμπέρασμα είναι ότι και οι δύο κλίμακες διαχείρισης τόσο η κλίμακα θέσης όσο και η ευρύτερη κλίμακα είναι απαραίτητες για να εμποδιστεί η μαζική εξαφάνιση.

Journal Reference:

Boyd et al. Spatial scale and the conservation of threatened species. Conservation Letters, 2008; 1 (1) , 37-43 DOI: 10.1111/j.1755-263X.2008.00002.x

Μεταφρασμένο και προσαρμοσμένο από:
Conservation International. "Large Areas Of Conservation Land Needed To Save Small Frogs, Turtles And Other Marine Species." ScienceDaily 13 June 2008. 5 June 2008 ­ /releases/2008/06/080610071911.htm>.

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

DNA "γραμμο"κώδικας θαλάσσιας ζωής: Οι γενετικοί δείκτες στη διαχείριση του ζωϊκού πλούτου

Όλοι έχουμε δει τους κώδικες που βρίσκονται σχεδόν σε όλα τα προϊόντα στα σουπερμαρκετ, τους γνωστούς γραμμοκώδικες που χρησιμεύουν για την ηλεκτρονική ανάγνωση των προϊόντων. Αυτές οι μικρές μαύρες λωρίδες που καταλήγουν σε έναν αριθμό, είναι γνωστές ως Παγκόσμιος κώδικας προϊόντων(UPC label). Η ηλεκτρονική αυτή ανάγνωση έχει ως στόχο τον έλεγχο των προϊόντων, την αποφυγή λαθών.. Φανταστείτε τώρα το σκανάρισμα ενός DNA κώδικα σε ένα ψάρι που έχετε αγοράσει για το δείπνο σας. Το σκανάρισμα αυτό θα δίνει πληροφορίες για το είδος του ψαριού, τη διατροφική αξία και άλλες σημαντικές πληροφορίες. Οι ερευνητές του ΝΟΑΑ(Ατμοσφαιρική και θαλάσσια διοίκηση ΗΠΑ) προσπαθούν ώστε το παραπάνω σενάριο να πραγματοποιηθεί.
"Πρέπει να αναγνωρίσουμε με ακρίβεια είδη για μια σειρά λόγους όπως την καταγραφή της βιοποικιλότητας ειδών και γεωγραφικών περιοχών, την κατανόηση των διάφορων πληθυσμών και την διαχείριση της παγκόσμια αλιείας με έναν πιο οικονομικό τρόπο", εξηγεί ο Ο Bruce Collette, ζωολόγος στο εργαστήριο συστηματικής του ΝΟΟΑ, που βρίσκεται στην Ουάσινγκτον."O DNΑ κώδικας-δείκτης είναι ένα ακόμη εργαλείο για τους ταξινόμους και τους ερευνητές που μελετούν, καταγράφουν και οργανώνουν την γνώση για όλες τις μορφές ζωής πάνω στη Γη".
Ο Collete και οι συνεργάτες του στο NSL, συμμετέχουν στο FISH-BOL, μια πρωτοβουλία για τον παγκόσμιο κώδικα ζωής των ψαριών, που στοχεύει να συλλέξει τουλάχιστον πέντε αντιπροσώπους από κάθε είδος ψαριού τόσο των θαλάσσιων όσο και των γλυκών νερών(30000 είδη). Η FISH-BOL είναι μέρος της παγκόσμιας κοινοπραξίας για την "κωδικοποιήση" της ζωής(CBOL), που ξεκίνησε το 2003 για να κωδικοποιήσει τα πάντα, από ψάρια, μανιτάρια και λουλούδια μέχρι μικρόβια, έντομα και ζώα κάθε περιγραφής. Με δεκάδες χρόνια εμπειρία.Ο Collette ανήκει σε μια μικρή ομάδα ταξινόμων που διεξάγουν τη δύσκολη δουλειά που απαιτείται για την αναγνώριση νέων ειδών, ή τον επαναπροσδιορισμό παλαιών δειγμάτων.Παρόλο που εκατομμύρια ειδών έχόυν αναγνωριστεί τα τελευταία 300 χρόνια, ακόμη βρίσκουμε νέα είδη, αναφέρει ο COllette. "Και παρόλες τις τεχνολογικές εξελίξεις, ακόμη πρέπει να ερευνήσουμε την παραμικρή λεπτομέρεια πριν πούμε ότι έχουμε ένα νέο είδος. Πολλές φορές χρειάζεται να πάμε πίσω στα βασικά και να κοιτάξουμε τον οργανισμό μέσα στο βάζο για να κάνουμε μια διαπίστωση".
Ταξινομικές διαδικασίες που στηριζόταν στην οπτική αναγνώριση γινόταν εδώ και δεκαετίες. Oι DNA δείκτες προσφέρουν έναν ταχύτερο, πολύ πιο ακριβή τρόπο για την αναγνώριση ενός είδους και την παροχή πληροφοριών. Καθώς σχεδόν όλα τα βιολογικά είδη έχουν διακριτές γονιδιακές ακολουθίες, μπορούν να αναγνωριστούν χρησιμοποιώντας μια σύντομη ακολουθία που βρίσκεται σε συγκεκριμένη θέση στο γονιδίωμα.- έναν DNA κώδικα. Η κωδικοποίηση των ζώων στηρίζεται σε διαφορές μεταξύ των ειδών σε μια σχετικά μικρή περιοχή του μιτοχονδριακού DNA. Το πρώτο βήμα για την FISH-BOL και άλλες παρόμοιες προσπάθειες είναι η δημιουργία μιας δημόσιας βιβλιοθήκης γενετικών δεικτών από δείγματα μουσείων. Τα δείγματα προσφέρουν ιστούς ώστε να δημιουργηθεί ένας γενετικός δείκτης για το κάθε είδος. Οι ερευνητές χρησιμοποιούν συγκεκριμένα εργαλέία και τεχνικές μοριακής βιολογίας για την απομόνωση DNA από ιστούς, τον εντοπισμό και την απόμόνωση της συγκεκριμένης ακολουθίας-δείκτη, την αντιγραφή και την αλληλούχισή της.
Γενικά, η ταυτοποίηση DNA(DNA barcoding) είναι μια ταξινομική μέθοδος που χρησιμοποιεί ένα σύντομο γενετικό δείκτη στο μιτοχονδριακό DNA ενός οργανισμού για να εξακριβωθεί σε ποιο είδος ανήκει. Η "εμπορευματοποίηση" αυτής της διαδικασίας θα προσφέρει σημαντικά στην διαχείριση και διατήρηση απειλούμενων ειδών που αλιεύονται-κυνηγούνται καθημερινά.

Πηγές:
1)NOAA National Marine Fisheries Service (2008, April 18). Building A Global Reference Library Of DNA Barcodes Of Marine Life. ScienceDaily. Retrieved April 19, 2008, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2008/04/080418105531.htm

2)http://en.wikipedia.org/wiki/DNA_barcoding

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Διασυνοριακό πρωτόκολλο συνεργασίας για την προστασία των Πρεσπών

Lake Prespes
Originally uploaded by satel444

Πρωτόκολλο συνεργασίας υπέγραψαν οι δήμοι Πρεσπών, Ρέσεν (ΠΓΔΜ) και Λικένας (Αλβανία), με στόχο την κοινή αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι Πρέσπες.
«Θα πρέπει να γίνουν κοινές δράσεις στις Πρέσπες, διότι η περιοχή είναι ενιαία. Η συνεργασία των τριών λαών είναι μονόδρομος», δήλωσε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο δήμαρχος Πρεσπών, Λάζαρος Ναλπαντίδης.
Οι δήμαρχοι των τριών όμορων δήμων, που περιβάλλουν τις Πρέσπες, εξέφρασαν τη θέλησή τους για περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων τους. Μέσω του πρωτοκόλλου συνεργασίας θα επιδιώξουν να διατηρήσουν και να αναδείξουν την πολιτιστική κληρονομιά, να διευρύνουν τις οικονομικές σχέσεις και γενικότερα την ανάπτυξη της διασυνοριακής περιοχής.
πηγή: ΑΠΕ

Διεθνής συνάντηση της Unesco για τη διαχείριση των διακρατικών υπόγειων υδάτων στη Μεσόγειο

falls
Originally uploaded by satel444

Τη διαχείριση των υπόγειων υδάτων σε παραμεθόριες περιοχές χωρών της Βόρειας Αφρικής, που στο παρελθόν απετέλεσε ακόμα και αιτία πολέμων, εξετάζουν επιστήμονες και εκπρόσωποι κρατών της Μεσογείου, στη διάρκεια των διήμερων εργασιών διεθνούς συνδιάσκεψης που άρχισαν σήμερα το πρωί στη Θεσσαλονίκη.
Η συνδιάσκεψη για τα θέματα διαχείρισης διακρατικών υπόγειων υδάτων στην περιοχή της Μεσογείου διοργανώνεται από την Έδρα - Δίκτυο της Unesco στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Διεθνές Δίκτυο Κέντρων Υδάτων για τα Βαλκάνια). Οι περισσότεροι εκπρόσωποι χωρών προέρχονται από τις χώρες της Ευρω-Μεσογειακής Συνεργασίας (MEDA) της Βόρειας Αφρικής, από το Μαρόκο μέχρι την Αίγυπτο αλλά και της Μέσης Ανατολής (Παλαιστίνη, Ισραήλ, Ιορδανία, Συρία, Λίβανος και Τουρκία), λόγω των προβλημάτων λειψυδρίας. Περισσότερα εδώ
Πηγή:ert3.gr

Το πρόβλημα της Κερκίνης

birds in Kerkini
Originally uploaded by satel444

Μετά το πρόβλημα της Κορώνειας που είναι ακόμη αόριστο, αξίζει να αναφερθεί και ένα άλλο πρόβλημα που υπάρχει εδώ και καιρό, αυτό της Κερκίνης. Το πρόβλημα της λίμνης Κερκίνης εντοπίζεται στο νερό, στη διαχείριση του νερού. Η μεγάλη διακύμανση της στάθμης του νερού επηρεάζει διάφορα σπάνια είδη που ζουν εκεί. Η Κερκίνη γεμίζει με νερό για να εξυπηρετήσει τις αρδευτικές ανάγκες τις περιοχής. Επειδή όμως το αρδευτικό δίκτυο για τη μεταφορά του νερού παρουσιάζει αρκετά προβλήματα, παρουσιάζονται αρκετές απώλειες. Επομένως για να καλυφθούν οι ανάγκες σε νερό η λίμνη γεμίζει τον Ιανουάριο(πιθανώς) με περισσότερο νερό απ'οσο πρέπει . Το πρόβλημα αυτό της διαχείρισης του νερού τείνει να εξαφανίσει τους λασπότοπους και τις ρηχές περιοχές, που είναι απαραίτητες για πλήθος ειδών ως τόπος αναπαραγωγής και καταφύγιο. Ένα άλλο πρόβλημα είναι και τα φερτά υλικά που εισέρχονται στη λίμνη μέσω του Στρυμώνα με αποτέλεσμα να μειώνεται κι άλλο η χωρητικότητά της. Η αυξημένη στάθμη των νερών λόγω της λανθασμένης διαχείρισης καθώς και η ρύπανση της λίμνης μέσω του Στρυμώνα, απειλούν την οικολογική σημασία της λίμνης. Μιας και η Κερκίνη είναι τεχνητή λίμνη λογικό είναι να εξυπηρετεί οικονομικές ανάγκες. Οι οικονομικές όμως ανάγκες οφείλουν να σέβονται τον σημαντικό αυτόν υγροβιότοπο. Ισορροπία, αυτό είναι το κλειδί..
earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Έντονα προβλήματα διάβρωσης εδάφους αντιμετωπίζουν οι μεσογειακές χώρες

Εκταση περίπου 19 εκατομμυρίων στρεμμάτων στην Ευρώπη αντιμετωπίζει προβλήματα ερημοποίησης. Εντονότερα προβλήματα διάβρωσης εδάφους αντιμετωπίζουν οι μεσογειακές χώρες, με αποτέλεσμα, να συρρικνώνονται οι καλλιεργούμενες εκτάσεις, να προκαλείται όξυνση και αλάτωση των εδαφών, αλλά και καταστροφή της δομής του εδάφους. Βασικότερη αιτία είναι η εντατική χρήση γης, ενώ επηρεάζουν σημαντικά οι κλιματολογικές συνθήκες και η ποιότητα του εδάφους κάθε περιοχής.
Τα παραπάνω υπογράμμισε ο καθηγητής του ΑΠΘ Νικόλαος Συλαίος, στο πλαίσιο επιστημονικής ημερίδας και με αφορμή την παρουσίαση του έργου «Ολοκληρωμένο σύστημα παρακολούθησης για την εκτίμηση του κινδύνου ερημοποίησης (Moonrises)».Το έργο υλοποιείται με την υποστήριξη της Κοινοτικής Πρωτοβουλίας Interreg III B Archimed 2000-2006 και αναμένεται να ολοκληρωθεί το Δεκέμβριο. «Όλες οι Μεσογειακές χώρες αντιμετωπίζουν ιδιαίτερο πρόβλημα, για αυτό υποβάλαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για χρηματοδότηση ένα καινούργιο πρόγραμμα, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται η Ιταλία, η Κύπρος, η Ισπανία, η Τουρκία, το Μαρόκο, η Αλγερία, η Τυνησία και η Αίγυπτος», ανέφερε ο κ. Συλαίος.

Η επιστημονική ομάδα του προγράμματος έχει αναλάβει τη λεπτομερή μελέτη των περιφερειών της Κεντρικής Μακεδονίας, της Πελοποννήσου, του Βόρειου και Νότιου Αιγαίου και της Μπασιλικάτα στην Ιταλία. Για την καταγραφή των δεδομένων κάθε περιοχής χρησιμοποιούνται κυρίως τρεις δορυφόροι.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αν ανέβει η θερμοκρασία κατά μέσο όρο 2 βαθμούς Κελσίου, μειωθούν οι βροχοπτώσεις κατά 20 με 30% και συνεχιστεί η εντατική χρήση γης, τότε τα επόμενα 50 χρόνια μπορεί να μειωθεί η παραγωγή περίπου κατά 25%.
Όπως επισήμανε ο καθηγητής, ήδη «η Εθνική Επιτροπή Ερημοποίησης έχει εκδώσει ένα χάρτη όπου το Κιλκίς, η Λέσβος, η Νάξος, η Κρήτη και η Αργολίδα έχουν χαρακτηριστεί και επισήμως ως περιοχές που βρίσκονται σε κίνδυνο ερημοποίησης».
Σημαντικό και πρωτεύον, σύμφωνα με τον κ. Συλαίο, «είναι να αλλάξει ο τρόπος σκέψης», ώστε να αποφεύγεται η εντατική χρήση γης και η μονοκαλλιέργεια.
πηγή: ert3.gr (ΑΠΕ)

Πλωτή μονάδα αφαλάτωσης στην Ηρακλειά

Πόσιμο νερό από πλωτή μονάδα αφαλάτωσης με ανεμογεννήτρια θα έχουν από σήμερα οι κάτοικοι της Ηρακλειάς.
Η μονάδα είναι ελληνικής κατασκευής, είναι η πρώτη τέτοιου είδους μονάδα που λειτουργεί στον κόσμο και δίνει 70 κυβικά πόσιμου νερού ημερησίως.
Μάλιστα, αναμένεται να κατασκευαστούν άλλες τρεις μονάδες αφαλάτωσης για τη Σύμη, την Αμοργό και κάποιο άλλο νησί των Κυκλάδων.

πηγή: Ant1

Για 63 εβδομάδες αρκεί το νερό που υπάρχει στα αποθέματα της Μελβούρνης

Το νερό που υπάρχει στα αποθέματα της Μελβούρνης, αρκεί μόνο για 63 εβδομάδες, αν η ανομβρία συνεχιστεί αυτό το διάστημα, σύμφωνα με προγνώσεις εμπειρογνώμονα. Ο Πίτερ Κάλεν, κορυφαίος σύμβουλος του Αυστραλιανού Συμβουλίου Ύδατος, αποκάλυψε επίσης ότι το Σίδνεϊ είχε αρκετό νερό για 101 εβδομάδες, η Αδελαίδα για 32 εβδομάδες η Βρισβάνη και η Καμπέρα για 68 εβδομάδες, ενώ η Πέρθη για 65 εβδομάδες, όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι δεν θα βρέξει καθόλου σ' αυτό το διάστημα. Γυρίζοντας πίσω στη Μελβούρνη τα αποθέματα νερού ανέρχονται σε 505.000 εκατ. λίτρα, ενώ πέρυσι την ίδια ακριβώς εποχή είχαν 862.000 εκατ. λίτρα.

Παρότι υπήρξαν τελευταία κάποιες βροχοπτώσεις οι οποίες κράτησαν τα αποθέματα νερού σε σταθερά επίπεδα, κρίνεται ότι οι βροχοπτώσεις τις επόμενες δύο με τρεις εβδομάδες θα καθορίσουν αν θα εφαρμοστεί το επόμενο στάδιο περιοριστικών μέτρων, το τέταρτο στη σειρά, στην κατανάλωση του νερού την 1η Αυγούστου.
Εντωμεταξύ, ο υπουργός Υδάτινων Πόρων, Τζον Θουέϊτς, δήλωσε ότι αν οι βροχοπτώσεις είναι ικανοποιητικές τον ερχόμενο μήνα, τα αποθέματα νερού θα ανέβουν σε επίπεδα που θα αποτρέψουν την προσφυγή σε περαιτέρω περιοριστικά μέτρα.
Ενθαρρυντικό το γεγονός ότι ο μετεωρολόγος του Εθνικού Κέντρου Μετεωρολογίας Γκραντ Μπίαρντ δήλωσε ότι εντός του 2007 αναμένεται να επισκεφτεί την Αυστραλία το φαινόμενο La Nina - όπου οι βροχοπτώσεις υπερβαίνουν το μέσο όρο.
Να υπενθυμίσουμε ότι η πολιτειακή κυβέρνηση προγραμματίζει τέσσερα μεγάλα έργα , μεταξύ των οποίων είναι και η αφαλάτωση , προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κρίση ύδατος.

πηγή: ert3.gr (ΑΠΕ)

Αυστραλία: Μόνο η ανακύκλωση μπορεί να εγγυηθεί απεριόριστα αποθέματα ύδατος για τα μεγάλα αστικά κέντρα

«Μόνο η ανακύκλωση μπορεί να εγγυηθεί απεριόριστα αποθέματα ύδατος για τα μεγάλα αστικά κέντρα», δήλωσε ο Κεν Μάθιους, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Υδατος της Αυστραλίας.
Ο κ. Μάθιους ανακοινώνοντας μελέτη, που έγινε για το υδροφόρο μέλλον των μεγάλων πόλεων, τόνισε, μεταξύ άλλων τα εξής: «Οι κυβερνήσεις πρέπει να το καταλάβουν πως οι περιορισμοί στην κατανάλωση του νερού και το γεγονός ότι αφήνουν τις βροχοπτώσεις να αποφασίσουν γιά τον υδροφόρο ορίζοντα των μεγάλων πόλεων, δεν αποτελούν βιώσιμη λύση και δεν εγγυώνται την μόνιμη Επιπλέον, επανέλαβε ότι με δεδομένο το γεγονός πως η Αυστραλία είναι η ξηρότερη ήπειρος του πλανήτη, ο τρόπος αντιμετώπισης της ανομβρίας θα πρέπει να μη στηρίζεται στο αν θα σημειωθούν ή όχι αρκετές βροχοπτώσεις.
Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η τεχνολογία σήμερα εγγυάται την άριστη ποιότητα του νερού, που προκύπτει είτε από την αφαλάτωση θαλασσινού νερού είτε από τον καθαρισμό βρώμικων υδάτων. «Μπορεί οι περιορισμοί στην κατανάλωση του νερού να μας έμαθαν να χρησιμοποιούμε λιγότερο νερό, πρέπει όμως να προβλέψουμε για το μέλλον, γιατί ακόμα και οι περιορισμοί μπορούν να φτάσουν μέχρι ένα σημείο. Μόνο η ανακύκλωση του νερού είναι σίγουρη και βιώσιμη λύση για τα αστικά κέντρα», τόνισε ο κ. Μάθιους.
Αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1.5 βαθμούς ως το 2030
Στο μεταξύ, οι τελευταίοι δώδεκα μήνες ήσαν οι πλέον άνυδροι στην ιστορία της Μελβούρνης, σύμφωνα με τα στοιχεία της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας.
Κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες οι ετήσιες βροχοπτώσεις περιορίστηκαν στα 316 χιλιοστά έναντι 638.8 που είναι ο μέσος ετήσιος όρος. Αποτέλεσμα της μείωσης των βροχοπτώσεων είναι να περιοριστούν τα αποθέματα νερού της πόλης στο 29,3%.
Μιά μελέτη τεχνοκρατών προβλέπει ότι οι κλιματολογικές αλλαγές θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση στις επόμενες δεκαετίες.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις των ειδικών έως το 2030 η μέση θερμοκρασία θα αυξηθεί 1.5 βαθμούς Κελσίου με αποτέλεσμα λόγω των ακραίων καιρικών φαινομένων να προκαλούνται και ισχυρές καταιγίδες, που θα προκαλούν ζημιές, να μειωθούν οι βροχοπτώσεις και να αυξηθούν οι πυρκαγιές και οι συσκοτίσεις.
"Ανοιξαν" οι ουρανοί στην πολιτεία της Βικτώριας
Καθώς, όμως, οι ειδικοί προβλέπουν "καταστροφικές ανομβρίες" και ένα "διψασμένο" μέλλον για τις μεγαλουπόλεις της χώρας, τις τελευταίες μέρες "άνοιξαν" οι ουρανοί στην πολιτεία της Βικτώριας, τουλάχιστον. Στα 15-20 χιλιοστά υπολογίζεται η ποσότητα βροχής, που έπεσε στην πολιτεία, ενώ στις βορειο-ανατολικές περιοχές η βροχή έφτασε τα 43 -57 χιλιοστά.
Η ικανοποίηση των γαιοκτημόνων της περιοχής είναι φανερή και όπως ανέφεραν μετά τις βροχοπτώσεις της Πέμπτης "ανακουφίστηκαν κάπως, αφού τον τελευταίο καιρό είχαν φτάσει "να τρώνε σκόνη".
Οι βροχοπτώσεις ήσαν ευεργετικές και για τους αποταμιευτήρες νερού της πολιτείας, αφού στις περιοχές, όπου βρίσκονται, υπήρξε βροχόπτωση περίπου 20 χιλιοστών.
Παράλληλα, τα νέα από την Μετεωρολογική Υπηρεσία Αυστραλίας αφήνουν περιθώρια για αισιοδοξία. 'Οπως ανέφεραν οι ειδικοί, οι βροχοπτώσεις θα συνεχιστούν και το Σαββατοκύριακο. Πάντως, οι μετεωρολόγοι λένε ότι το νερό, που έπεσε αυτές τις ημέρες, δεν ήταν παρά μιά μικρή δόση ανακούφισης.
Σύμφωνα, μάλιστα, με τον μετεωρολόγο, Φιλ Κινγκ, "για να ξεδιψάσει κάπως η γη, θα πρέπει να καταγραφούν βροχοπτώσεις τουλάχιστον 60 χιλιοστών".παροχή νερού στα μεγάλα αστικά κέντρα».
πηγή: pathfinder.gr, ΑΠΕ

Χανιά: Διεθνής συνάντηση επιστημόνων για την απειλή της ερημοποίησης

Η Κρήτη είναι μέσα στις περιοχές που απειλούνται με την ερημοποίηση, καθώς οι αλλαγές στο κλίμα και τα έντονα καιρικά φαινόμενα σε συνδυασμό με τις ανθρώπινες παρεμβάσεις επηρεάζουν και θα επηρεάσουν τα επόμενα χρόνια την περιοχή. Η επισήμανση αυτή έγινε στα πλαίσια επιστημονικής συνάντησης εταίρων του προγράμματος που αφορά την εφαρμογή μιας ενιαίας δράσης έναντι στην ξηρασία και την ερημοποίηση στις περιοχές της λεκάνης της Μεσογειακής Ευρώπης μέσω ενός συστήματος τοπικών πολιτικών δράσεων.
Η συνάντηση πραγματοποιείται στα Χανιά και σήμερα οι συμμετέχοντες επισκέφθηκαν περιοχές του νομού όπου υπάρχουν προβλήματα υπεράντλησης, αλάτωσης εδαφών λόγω εντατικής καλλιέργειας θερμοκηπίων, υπερβόσκησης, διάβρωσης εδαφών αλλά και ανταγωνισμός χρηστών νερού για άρδευση αλλά και κατά την τουριστική περίοδο λόγω των αυξημένων αναγκών.
Καταγραφή της κατάστασης του οικοσυστήματος
Σύμφωνα με τον Διευθυντή του Ινστιτούτου Υποτροπικών Φυτών και Ελιάς Χανίων Κώστα Χαρτζουλάκη στην συνάντηση των Χανίων στην παρούσα φάση γίνεται καταγραφή της κατάστασης του οικοσυστήματος και εξετάζεται το κατά πόσο οι διάφορες ανθρωπογενείς δράσεις έχουν επιδράσει το περιβάλλον.
Οι επιστήμονες από την Ελλάδα 7 περιφέρειες από την Ιταλία 3 από την Ισπανία, την Γαλλία και την Πορτογαλία που συμμετέχουν στο πρόγραμμα θα αναλύσουν τα δεδομένα και θα εφαρμόσουν ένα κοινό μοντέλο, υπολογισμού, ώστε στο τέλος του προγράμματος μετά από περίπου 12 μήνες να μπορέσουν να καταλήξουν κατά πόσο τα κλιματικά δεδομένα, τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα επηρεάσουν την ερημοποίηση.

πηγή: pathfinder.gr