Χιλιάδες φυτικών ειδών που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί, απειλούνται με εξαφάνιση

Αντιμέτωπα με απειλές όπως η απώλεια του ενδιαιτήματος και η κλιματική αλλαγή, χιλιάδες σπάνιων φυτικών ειδών (που ανθίζουν) παγκοσμίως ίσως εξαφανιστούν πριν ακόμη ανακαλυφθούν από επιστήμονες, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε από Αμερικανούς και Βρετανούς ερευνητές.

«Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι υπάρχουν σε γενικές γραμμές 5 με 50 εκατομμύρια είδη, αλλά λιγότερα από 2 εκατομμύρια έχουν ανακαλυφθεί» αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης Lucas Joppa.

Η έρευνα βασίστηκε σε δεδομένα από την online παγκόσμια εγκυκλοπαίδεια φυτικών ειδών στους βασιλικούς βοτανικούς κήπους.

«Αν λάβουμε υπόψη τον αριθμό των ειδών που έχουν χαρακτηριστεί απειλούμενα και προσθέσουμε τα είδη που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί, μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι ανάμεσα στα 27 και 33 τις εκατό όλων των φυτικών ειδών που ανθίζουν απειλούνται με εξαφάνιση», αναφέρει ο David Roberts από το πανεπιστήμιο του Kent.

Journal Reference:

1. Lucas N. Joppa, David L. Roberts, Stuart L. Pimm. How many species of flowering plants are there? Proceedings of the Royal Society B, July 7, 2010 DOI: 10.1098/rspb.2010.1004

Μεταφρασμένο- προσαρμοσμένο από:
Duke University (2010, July 7). Thousands of undiscovered plant species face extinction worldwide. ScienceDaily. Retrieved July 8, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/07/100707065218.htm

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Η ρύπανση του αέρα βοηθά τα φυτά να μετριάσουν την κλιματική αλλαγή

Η ρύπανση της ατμόσφαιρας έχει και μια θετική πλευρά, καθώς φαίνεται πως συμβάλλει στη μάχη κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη και της κλιματικής αλλαγής, βοηθώντας στην ικανότητα των φυτών να απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Η έρευνα του βρετανικού Κέντρου Οικολογίας και Υδρολογίας, με επικεφαλής τη δρ. Λίνα Μερκάντο, με τη συνεργασία επιστημόνων από τη Μετεωρολογική Υπηρεσία της Βρετανίας, του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης και του βρετανικού πανεπιστημίου του Έξετερ, διαπίστωσε ότι από τη δεκαετία του ΄60 τα αυξημένα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης διεθνώς έχουν βελτιώσει την απορροφητική ικανότητα των φυτών κατά 25% περίπου. Σε όρους διοξειδίου του άνθρακα, αυτό σημαίνει ότι μια πρόσθετη ποσότητα 10% CO2 έχει πλέον αποθηκευτεί στο έδαφος του πλανήτη, μειώνοντας αντίστοιχα την επιβάρυνση της θερμοκρασίας της Γης.

Αν και συνήθως πιστεύεται ότι τα φυτά μεγαλώνουν καλύτερα σε ένα περιβάλλον γεμάτο ήλιο, αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Η έρευνα δείχνει ότι τα δάση και οι γεωργικές καλλιέργειες μπορούν κάλλιστα να αναπτυχθούν σε συνθήκες καταχνιάς, επειδή τα σύννεφα και τα σωματίδια διασκορπίζουν το ηλιακό φως έτσι που να φτάνει σε περισσότερα φύλλα. Αυτό διευκολύνει τη φωτοσύνθεση, τη διεργασία κατά την οποία τα φυτά μετατρέπουν σε τροφή το φως, το νερό και το διοξείδιο του άνθρακα.

Για περισσότερα δείτε εδώ
Πηγή: flash.gr

Πλαστικό από φυτά προτείνει νέα έρευνα

Από το Paideia-gr

Νέα έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Μισούρι προτείνει την αντικατάσταση των πλαστικών που κατασκευάζονται με βάση του πετρέλαιο, από μη ρυπογόνο ανανεώσιμο πλαστικό που θα κατασκευάζεται εξ' ολοκλήρου από φυτά. Αυτή η νέα μέθοδος μπορεί να προσφέρει στους αγρότες και μια νέα πηγή κέρδους.

Η κατασκευή πλαστικών από φυτά δεν είναι βέβαια νέα ιδέα, αλλά σε αυτή τη μέθοδο η καινοτομία είναι ότι χρησιμοποιούνται φυτά τα οποία κατά κάποιο τρόπο αναπτύσσουν πλαστικό.

Χρησιμοποιώντας ένα πλήθος τεχνικών οι επιστήμονες μπορούν να εισάγουν τρία βακτηριδιακά ένζυμα σε στο φυτό Arabidopsis thaliana. Όταν αυτά τα ένζυμα συνδυαστούν με δύο ένζημα από το συγκεκριμένο φυτό παράγεται ένα οργανικό πολυμερές (PHBV). Το PHBV είναι ένα ευλύγιστο πλαστικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή πλήθους προϊόντων, όπως πλαστικές σακούλες, πλαστικά μπουκάλια, πλαστικά μαχαιροπίρουνα ..... κ.λ.π.
Το μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι όταν πεταχτούν αυτού του είδους τα προϊόντα αποσυντίθενται με φυσικό τρόπο σε νερό και διοξείδιο του άνθρακα από βακτήρια που υπάρχουν στο χώμα.

Η έρευνα τώρα επικεντρώνεται στην προσαρμογή της διαδικασίας και σε πιο κοινά φυτά ώστε να γίνει εμπορικά εκμεταλλεύσιμη.

Βέβαια τίποτα δεν είναι τέλειο. Μπορεί με αυτή την τεχνική να κερδίζουμε από πλευράς ρύπανσης του περιβάλλοντος, όμως ένα από τα παράγωγα της αποσύνθεσης είναι το διοξείδιο του άνθρακα, το βασικό αέριο που οφείλεται για το "φαινόμενο του θερμοκηπίου".

πηγή περιοδικό BJ Plant

http://paideia-gr.blogspot.com/2009/02/blog-post_8705.html

Ελιά: Ένα παράξενο φρούτο

Σας αρέσουν οι ελιές; Αν ναι, είναι πιθανό μερικοί από τους προγόνους σας να έχουν φάει ελιές από το ίδιο δέντρο που φάγατε κι εσείς σήμερα. Αυτό συμβαίνει διότι το δέντρο-θάμνος της ελιάς είναι ένα «σκληρό» φυτό, που ευδοκιμεί με μεγάλη επιτυχία σε ορεινά εδάφη με λίγο χώμα, σε πολλές μεσογειακές χώρες. Η ελιά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί “survivor” αφού ζει κατά μέσο όρο 500 χρόνια, και σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και 1500!

Ενδείξεις ότι ο άνθρωπος έτρωγε και καλλιεργούσε ελιές έχουν βρεθεί σε πολυάριθμες αρχαιολογικές τοποθεσίες. Οι τεχνικές για την επεξεργασία τους έχουν περάσει από γενιά σε γενιά καθώς η ελιά είναι πικρό φρούτο, μη κατάλληλο για κατανάλωση. Σύμφωνα την περιοχή στην οποία αναπτύσσεται, η ελιά μπορεί να αναμιχθεί με αλυσίβα(αλκαλικό διάλυμα που παρασκευάζεται με το βράσιμο του νερού μαζί με στάχτη από καμένα ξύλα) και έπειτα να συσκευαστεί σε άλμη, ή να συσκευαστεί άμεσα σε ξηρό αλάτι και να ζυμωθεί σε αυτό για μερικούς μήνες.

Η ελιά έχει μεγάλη σημασία για το λάδι, καθώς κάθε φρούτο του δέντρου περιέχει 20% λάδι, πέντε θερμίδες και μόνο 0.5 γραμμάρια λίπους. Η Ευρώπη κυριαρχεί στην παγκόσμια συγκομιδή και παραγωγή.

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Σαρκοβόρα φυτά

• Τα σαρκοβόρα φυτά(μερικές φορές καλούνται και εντομοβόρα) είναι φυτά τα οποία απορροφούν μερικά η τα περισσότερα θρεπτικά μόρια(αλλά όχι ενέργεια) μέσω της παγίδευσης και της κατανάλωσης ζώων ή πρωτόζωων, και κυρίως εντόμων και αρθρόποδων.

• Τα σαρκοβόρα φυτά δείχνουν να προσαρμόζονται σε μέρη όπου το χώμα είναι λεπτό ή φτωχό σε θρεπτικές ουσίες, ειδικά στο άζωτο. Τέτοια μέρη μπορεί να είναι βάλτοι, βράχοι και άλλα.

• Ο Κάρολος Δαρβίνος έγραψε την πρώτη διατριβή για τα σαρκοβόρα φυτά το 1875.

• Η πραγματική σαρκοφαγία πιστεύεται ότι έχει εξελιχθεί στις τελευταίες δέκα σειρές φυτών, και αυτές αντιπροσωπεύονται τώρα σε περισσότερα από δώδεκα γένη, σε πέντε οικογένειες.

• Αυτές περιλαμβάνουν περίπου 625 είδη που προσελκύουν και παγιδεύουν τη λεία, παράγουν πεπτικά ένζυμα και απορροφούν τα διάθεσιμα θρεπτικά που προκύπτουν.

• Η σύλληψη της λείας γίνεται με το λεγόμενο συλληπτήριο φύλλο. Ουσιαστικά δηλαδή, το κλασικό φύλλο των φυτών έχει μεταμορφωθεί σε συλληπτήριο.

• Ο τρόπος με τον οποίο παγιδεύονται τα έντομα ποικίλλει και οφείλεται στη διαφορετική μορφολογία του συλληπτήριου φύλλου του κάθε εντομοβόρου φυτού.

• Για παράδειγμα στο φυτό Dionaea το συλληπτήριο φύλλο θυμίζει δαγκάνα, στο Nepenthes μοιάζει με υδρία,, στο Utricularia, τα φυλλάρια είναι κύστες που επιπλέουν στα νερά των βάλτων.

Δείτε στο παραπάνω βίντεο το σαρκοβόρο φυτό Dionaea να "καταβροχθίζει" μια πεταλούδα και... έναν βάτραχο!

Πηγές: http://en.wikipedia.org/wiki/Carnivorous_plant, διαδίκτυο

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Θέρμανση 4 βαθμών κελσίου: Καταστολή της φυτικής ανάπτυξης και μείωση της απορρόφησης άνθρακα από το έδαφος

Επιστήμονες δημοσιεύουν ευρήματα πάνω στις μακροπρόθεσμες επιδράσεις της υπερθέρμανσης στην παραγωγικότητα των λιβαδιών και στον κύκλο του άνθρακα που λαμβάνει χώρα στα οικοσυστήματα. Αυτό που βρήκαν είναι ότι με θέρμανση 4 βαθμών κελσίου σε θερμοκήπιο στο Reno(μια πόλη στη Νεβάδα των ΗΠΑ), όχι μόνο καταστάληκε η ανάπτυξη των φυτών και μειώθηκε η απορρόφηση του άνθρακα από το έδαφος κατά τη διάρκεια του έτους κατά το οποίο η θερμοκρασία ήταν αυξημένη αλλά υπήρξε παρατεταμένη μείωση της φυτικής ανάπτυξης και της απορρόφησης του άνθρακα και κατά το επόμενο έτος στο οποίο οι συνθήκες ήταν φυσιολογικές.

Οι καθηγητές Yiqi Luo, Linda Wallace και Rebecca Sherry του τμήματος Βοτανικής και Μικροβιολογίας του πανεπιστημίου της Οκλαχόμα συνέγραψαν μία δημοσίευση με άλλους συνεργάτες από διάφορα ιδρύματα της Αμερικής ώστε να καταγράψουν τα ευρήματά τους πάνω στις μακροπρόθεσμες επιδράσεις που έχει η ανώμαλη θερμοκρασία στην παραγωγικότητα των λιβαδιών και στον κύκλο του άνθρακα των οικοσυστημάτων.

Σύμφωνα με τη δημοσίευση, η ερευνητική ομάδα μετέφερε 12 μονόλιθους με χώμα, από τους οποίους ο καθένας ζύγιζε 12 τόνους, στο Ρενό της Νεβάδα και τους έβαλε στο θερμοκήπιο για τέσσερα χρόνια. Για ένα χρόνο οι μονόλιθοι εγκλιματίζονταν στο περιβάλλον ελέγχου. Έπειτα, έξι από τους δώδεκα μονόλιθους υπέστησαν σε συνθήκες αύξησης θερμοκρασίας κατά 4 βαθμούς κελσίου και οι υπόλοιποι παρέμειναν για δεύτερη χρονιά στο περιβάλλον ελέγχου με τις κανονικές συνθήκες της κεντρικής Οκλαχόμα. Τον τρίτο και τον τέταρτο χρόνο, τόσο οι μονόλιθοι ελέγχου όσο και οι άλλοι διατηρήθηκαν σε συνθήκες ελέγχου.

Μεταφρασμένο και προσαρμοσμένο από:
University of Oklahoma (2008, September 29). Warming Of 4 Degrees Celsius Depressed Plant Growth And Reduced Land Carbon Absorption. ScienceDaily. Retrieved September 29, 2008, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2008/09/080924111401.htm

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Σημαντική αύξηση στα ξένα φυτά (είδη-εισβολείς) παρατηρήθηκε στην Ευρώπη

Ο αριθμός των φυτικών ειδών-εισβολέων έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία 25 χρόνια. Αυτό είναι το εύρημα μιας μελέτης από Ευρωπαίους επιστήμονες που αξιολόγησαν τα δεδομένα από 48 ευρωπαϊκές χώρες και περιοχές.

Ένα σύνολο 5789 φυτικών ειδών ταξινομήθηκαν ως ξένα(είδη-εισβολείς). Από αυτά, τα 2843 κατάγονται από περιοχές έξω της Ευρώπης, σύμφωνα με τους ερευνητές και τη δημοσίευσή τους στο περιοδικό Preslia. Σε αντίθεση, το 1980 μόνο 1568 ξένα φυτικά είδη καταγράφηκαν. Από αυτά τα 580 προέρχονταν έξω από την Ευρώπη.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, περίπου έξι νέα είδη φτάνουν στην Ευρώπη κάθε χρόνο, κατά μέσο όρο. Αυτές οι νέες πληροφορίες για τα είδη-εισβολείς βρίσκουν εφαρμογή στην ανάπτυξη στρατηγικών διαχείρισης και εργαλείων εκτίμησης κινδύνου ώστε να προστατευτεί η βιοποικιλότητα σε όλη την Ευρώπη. Νέα είδη που πρόκειται να φέρουν μακροπρόθεσμες αλλαγές στα οικοσυστήματα π.χ λόγω του συναγωνισμού με ενδημικά φυτά, θεωρούνται σαν μία από τις μεγαλύτερες απειλές για τη βιοποικιλότητα.

Οι υψηλότεροι αριθμοί των ξένων φυτικών ειδών καταγράφηκαν στο Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο και στη Δημοκρατία της Τσεχίας. Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και το Βέλγιο έχουν τους μεγαλύτερους αριθμούς προσαρμοσμένων στο φυσικό περιβάλλον εισβολέων, δηλαδή νέων φυτικών ειδών που ήταν ικανά να εγκαταστήσουν σταθερούς πληθυσμούς. Ανάμεσα στα πιο διαδεδομένα από τα νέα φυτικά είδη είναι η καναδέζικη κόνιζα(Conyza canadensis), η αγκινάρα της Ιερουσαλήμ(Helianthus tuberosus) και η ψευδοακακία( black locust, Robinia pseudoacacia), από τα οποία όλα προέρχονται από τη Βόρεια Αμερική.

Περισσότερο από τα 3/4 όλων των νέων φυτικών ειδών έχουν μεταφερθεί στην Ευρώπη χωρίς πρόθεση.

Όχι μόνο μπορούν τα νέα φυτικά είδη να απειλήσουν την ενδημική χλωρίδα αλλά μπορεί να υπάρχει επίσης και οικονομικό κόστος, όπως στην περίπτωση της κοινής αμβροσίας για παράδειγμα. Η αμβροσία κατάγεται από τη Βόρεια Αμερική και έχει ήδη εξαπλωθεί σε μεγάλες περιοχές της Ευρώπης. Η γύρη της αποτελεί ένα από τα πιο επιθετικά αλλεργιογόνα. Οι αρχικές εκτιμήσεις για τη Γερμανία τοποθετούν τα ετήσια οικονομικά κόστη που σχετίζονται με τρία από τα 470 πιο διαδεδομένα νεόφυτα σε περίπου 70 εκατομμύρια ευρώ.

Σαν τμήμα του προγράμματος της ευρωπαϊκής ένωσης DAISIE (Delivering Alien Invasive Species Inventories for Europe), όλα τα γνωστά είδη-εισβολείς σε χώρες της Ευρώπης καταγράφηκαν για πρώτη φορά. Πληροφορίες για την οικολογία και την εξάπλωση των ξένων φυτών και ζώων συλλέχτηκαν και έγιναν διαθέσιμες για τους ενδιαφερόμενους online στη σελίδα του προγράμματος((http://www.europe-aliens.org/). Ερευνητικά ινστιτούτα και οργανισμοί από 15 χώρες έλαβαν μέρος στο εγχείρημα.

Μεταφρασμένο και προσαρμοσμένο από:
Helmholtz Association of German Research Centres (2008, September 18). Significant Increase In Alien Plants In Europe Observed. ScienceDaily. Retrieved September 19, 2008, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2008/09/080917145409.htm

Journal Reference:
Lambdon, P, Py%u0161ek, P., Basnou, C., Arianoutsou, M., Ess, F., Hejda, M., Jaro%u0161ík, V., Pergl, J., Winter, M., Anastasiu, P., Andriopoulos, P., Bazos, I., Brundu, G., Celesti-Grapow, L., Chassot, P., Delipetrou, P., Josefsson, M., Kark, S., Klotz, S., Kokkoris, Y., Kühn, I., Marchante, H., Perglová, I., Pino, J., Vilà, M., Zikos, A., Roy, D., Hulme, P. Alien flora of Europe: species diversity, temporal trends, geographical patterns and research needs. Preslia, 2008; 80: 101-149

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Η κλιματική αλλαγή απειλεί ένα στα πέντε φυτικά είδη της Γερμανίας

Ένα στα πέντα είδη φυτών της Γερμανίας μπορούν να χάσουν μέρη της τωρινής εξάπλωσής τους, αποκαλύπτει έρευνα από επιστήμονες τους Helhmoltz κέντρου περιβαλλοντικής έρευνας(UFZ), του ινστιτούτου Potsdam για την μελέτη των κλιματικών επιπτώσεων(PIK) και του γαλλικού ινστιτούτου d’Ecologie Alpine.

Οι κατανομές των ειδών θα μεταβληθούν σαν αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής. Αυτό θα μπορούσε να έχει μια δραματική επίπτωση ιδιαίτερα στη βλάστηση της νοτιοδυτικής και ανατολικής Γερμανίας. Οι ερευνητές έχουν προβλέψει και καταγράψει πως οι κλίμακες ενός συνόλου 845 ευρωπαϊκών φυτικών ειδών θα αλλάξουν λαμβάνοντας υπόψη τρία διαφορετικά σενάρια.

Ακόμη και μέτρια αλλαγή τους κλίματος καθώς και περιορισμένες αλλαγές στη χρήση της γης μπορεί να σημαίνει δυσμενείς επιπτώσεις στη χλωρίδα, αναφέρουν ερευνητές στο παρόν τεύχος του Biology Letters. Η έρευνα δείχνει πόσο σημαντικό είναι να περιορίσουμε την παγκόσμια υπερθέρμανση σε δύο βαθμούς κελσίου πάνω από τα προ-βιομηχανικά επίπεδα με στόχο να διατηρήσουμε την ευρεία βιοποικιλότητα στα φυτικά είδη.

Τα σενάρια που χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή των συμπερασμάτων βασίζονται σε αύξηση 2.2, 2.9, και 3.8 βαθμών κελσίου μέχρι το 2080. Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής θα καταλήξουν σε τοπικές απώλειες της χλωρίδας.
Η μείωση στην κατανομή των φυτών είναι μία γενική τάση, αν και μερικά κεντρικά και νότια ευρωπαϊκά είδη μετακινούνται σε περιοχές της Γερμανίας στις οποίες δεν είχαν καταγραφεί ποτέ ξανά. Οι επιπτώσεις θα ποικίλουν από περιοχή σε περιοχή, με την μεγαλύτερη μείωση στην ποικιλότητα των ειδών να παρατηρείται πιθανόν στη βορειο-ανατολική και νοτιο-δυτική Γερμανία. Τα αποτελέσματα στις προσομοιώσεις γίνονται μεγαλύτερα καθώς η θερμοκρασία αυξάνεται. Με μέτρια θέρμανση 2.2 βαθμών κελσίου, περίπου το 7% των ειδών θα χάσουν περισσότερο από τα 2/3 των τωρινών εξαπλώσεών τους. Με μια αύξηση 3.8 βαθμών κελσίου το ποσοστό των ειδών φτάνει το 20%.

«Πολλά φυτικά είδη μπορούν να χάσουν τον οικολογικό τους ρόλο σε ενδιαιτήματα όπως τα βουνά ή οι άγονες εκτάσεις», εξηγεί ο Sven Pompe από το UFZ. Τα μεταναστευτικά είδη από τη νότια Ευρώπη δεν μπορούν να αναπληρώσουν τις απώλειες, δείχνουν τα μοντέλα. Για παράδειγμα το φυτό κάλθα η ελοχαρής(Caltha palustris), είναι ένα από τους χαμένους της κλιματικής αλλαγής.

Οι αλλαγές στις περιβαλλοντικές συνθήκες στα διάφορα σενάρια έχουν σαν αποτέλεσμα την τοπική εξαφάνιση διάφορων ειδών. Αντίθετα, η κοινή καρυδιά(Junglans regia), που μεταφέρθηκε βόρεια των Άλπεων από τους Ρωμαίους, θα βρει περισσότερες περιοχές με ιδανικότερες συνθήκες και μπορεί να επεκταθεί στην ανατολική Γερμανία.

• Μεταφρασμένο και προσαρμοσμένο από:

Helmholtz Association of German Research Centres (2008, August 18). Climate Change Threatens One In Five Plant Species In Germany. ScienceDaily. Retrieved August 19, 2008, from http://www.sciencedaily.com­/releases/2008/08/080813102725.htm

• Journal reference:

Pompe et al. Climate and land use change impacts on plant distributions in Germany. Biology Letters, 2008; 1 (-1): -1 DOI: 10.1098/rsbl.2008.0231

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Ζωή στα άκρα: Διασπορά ή Εξαφάνιση;

Τα πιο ανθεκτικά φυτά και αυτά που είναι πιο πιθανόν να επιβιώσουν από τις κλιματικές ανακατατάξεις που φέρνει η παγκόσμια υπερθέρμανση είναι τώρα ευκολότερο να αναγνωριστούν, χάρη στα ευρήματα μιας έρευνας από μια ομάδα του πανεπιστημίου Queen’s. Τα φυτά που ζουν στα άκρα των φυσικών ενδιαιτημάτων τους ίσως ενισχύσουν και την επιβίωση των ειδών κατά τη διάρκεια της υπερθέρμανσης του πλανήτη, αναφέρει ο καθηγητής του πανεπιστημίου Queen’s.

«Προβλέποντας την ταχύτητα με την οποία τα φυτά είναι πιθανόν να μεταναστεύσουν κατά την κλιματική θέρμανση είναι το κλειδί που θα επιβεβαιώσει την επιβίωσή τους», εξηγεί ο καθηγητής Christopher Eckert. Οι πληθυσμοί των φυτών που μεγαλώνουν στα άκρα της φυσικής, γεωγραφικής τους κλίμακας, βρίσκονται σε μία ευαίσθητη ισορροπία ανάμεσα στην εξαφάνιση των υπάρχοντων πληθυσμών και την ίδρυση νέων πληθυσμών, μέσω της διασποράς των σπόρων σε άδειο αλλά κατάλληλο χώρο. «Αυτοί που φτιάχνουν τους κανόνες και ενδιαφέρονται για τη διατήρηση των φυτικών ειδών, θα έπρεπε να εστιάσουν όχι μόνο στη διατήρηση της περιοχής στην οποία βρίσκονται τώρα τα είδη, αλλά και εκεί όπου μπορεί να βρίσκονται στο μέλλον», αναφέρει ο Dr Eckert.

Αυτή η παρατήρηση προέρχεται από την πρόσφατή του έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό New Phytologist- και η οποία δείχνει για πρώτη φορά ότι η φυσική επιλογή ωθεί τα χαρακτηριστικά της διασποράς των σπόρων, αυτών των φυτών που αναπτύσσονται στα άκρα του φυσικού εύρους ενδιαιτημάτων. Αν τα είδη πρόκειτα να επιμείνουν στην αντιμετώπιση ενός κλίματος που αλλάζει, αυτά θα πρέπει να μετακινηθούν για να παραμείνουν στην κλιματική ζώνη, στην οποία θα είναι καλύτερα προσαρμοσμένα. Η ικανότητά να εντοπίζονται εκ νέου με τις αλλαγές του κλίματος θα εξαρτηθεί από την ικανότητά τους για διασπορά, ειδικά για τους πληθυσμούς που βρίσκονται στα όρια των γεωγραφικών τους κατανομών.

Στη συγκεκριμένη έρευνα μελετήθηκε η γεωγραφική κατανομή και η βιολογία διασποράς του Abronia umbellata, ενδημικού φυτού που συναντάται στις ακτές του Ειρηνικού στη Βόρεια Αμερική. Μελετώντας φυτά σε γεωγραφική κλίμακα 2000 km, και μετρώντας τη διασπορά των σπόρων με ένα τούνελ ανέμου στο τμήμα εφαρμοσμένων επιστημών, έδειξαν ότι τα φυτά που ζουν στα όρια παράγουν σπόρους με μεγαλύτερα πτερύγια, και με αυτό τον τρόπο αυξάνουν τη διασπορά με τη βοήθεια των ανέμων. «Ο τρόπος με τον οποίο η εξέλιξη λειτουργεί στα όρια έχει βρεθεί περισσότερο στο επίκεντρο από τη διαμάχη που υπάρχει πάνω στον τρόπο με τον οποίο τα είδη θα αποκριθούν με μετανάστευση σε ένα πιο ζεστό κλίμα», λέει ο Dr Eckert. «Είναι ξεκάθαρο ότι αυτοί οι περιθωριακοί πληθυσμοί προσαρμόζονται με τρόπους που οι περισσότερο κεντρικοί πληθυσμού δεν τους εφαρμόζουν».

Υπάρχει σημαντική αμφισβήτηση για το αν αυτοί οι βόρειοι περιφερικοί πληθυσμοί αξίζει να διατηρηθούν, επισημαίνει ο Dr Eckert. Αν αυτοί αποκτήσουν προσαρμογές που θα ενισχύσουν την ικανότητα να επεκτείνουν την κλίμακα του κατά τη διάρκεια της κλιματικές αλλαγής, τότε η απάντηση είναι ναι. Η ομάδα του πρόσφατα έδειξε ότι στο Vaccinium stamineum- ένα απειλούμενο φυτό συγγενικό με το μύρτιλλο(blueberry)- η ικανότητα για τη διασπορά των σπόρων φαίνεται να αυξάνεται κατακόρυφα προς προς τον Καναδά. Επιπρόσθετα, μερικοί απειλούμενοι καναδικοί πληθυσμοί παράγουν σπόρους υψηλής ποιότητας που παρουσιάζουν ταχεία φύτρωση και ιδιαίτερα υψηλή ανάπτυξη νεαρών ατόμων.

«Αυτές οι παρατηρήσεις είναι συνεπείς και με τη δουλειά μας στα φυτά των παράκτιων αμμόλοφων, που μπορεί να σημαίνει ότι τα αποτελέσματά μας ίσως έχουν γενική σχέση και σημασία για τη διατήρηση και διαχείριση των ειδών στα παγκόσμια περιβάλλοντα που αλλάζουν.

Μεταφρασμένο και προσαρμοσμένο από:
Queen's University (2008, June 25). Life On The Edge: To Disperse, Or Become Extinct?. ScienceDaily. Retrieved June 17, 2008, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2008/06/080623113715.htm

Journal reference:
Emily Darling, Karen E. Samis, Christopher G. Eckert (2008) Increased seed dispersal potential towards geographic range limits in a Pacific coast dune plant
New Phytologist 178 (2) , 424–435 doi:10.1111/j.1469-8137.2007.02349.x

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Το πρώτο παγκόσμιο φυλάκιο σπόρων εγκαινιάστηκε στην Αρκτική

Μετά από πολλά χρόνια σχεδιασμού και ανασκαφών, ο κόσμος έχει στη διάθεσή του τον πρώτο ασφαλή "καταψύκτη" που πρόκειται να χρησιμεύσει σαν αποθηκευτικός χώρος για εκατοντάδες χιλιάδες είδη σπόρων από όλες τις καλλιεργούμενες ποικιλίες του κόσμου. Η υπόγεια αυτή εγκατάσταση δημιουργήθηκε σε μια παγωμένη πλευρά ενός βουνού στα νησιά Svalbard της Νορβηγίας, στην Αρκτική. Όπως δήλωσε και ο πρωθυπουργός της Νορβηγίας η εγκατάσταση αυτή θα είναι η Κιβωτός του Νώε που θα μπορεί να εξασφαλίσει την βιολογική ποικιλότητα για πάντα. Με ισχυρό κλιματισμό η θερμοκρασία διατηρείται στους -18 βαθμούς Κελσίου, θερμοκρασία στην οποία οι σπόροι μπορούν να επιζήσουν μέχρι και μια χιλιετία. Το παγκόσμιο φυλάκιο σπόρων μπορεί να επιζήσει από κάθε είδους καταστροφή όπως για παράδειγμα από μια πυρηνική έκρηξη σε μια κοντινή περιοχή. Επίσης όσο και αν ανέβει η στάθμη των νερών το φυλάκιο θα μένει πάνω από αυτήν. Οι σπόροι θα αποθηκεύονται σε τρεις θαλάμους από τσιμέντο που θα βρίσκονται στο τέλος μια σήραγγας 120 μέτρων.

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com με πληροφορίες από New York Times, enn.com

Μετατρέποντας φυτά σε καύσιμα

Σήμερα μια νέα μέθοδος είναι ικανή να μετατρέψει τα φυτά σε καύσιμα, συνδυάζοντας τη διαδικασία της ζύμωσης και τις χημικές αντιδράσεις
Συνταγή για καύσιμα: Συγκεντρώστε ορισμένα αμυλούχα συστατικά, όπως κυτταρίνη, που αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό των φυτών. Χρησιμοποιήστε ένζυμα για να τα μετατρέψετε σε φρουκτόζη, τη ζάχαρη που βρίσκεται μέσα στα φρούτα και το μέλι.
Ανακατέψτε αυτή τη φρουκτόζη με αλμυρό νερό και υδροχλωρικό οξύ. Προσθέστε έναν διαλύτη, σε αυτή την περίπτωση βουτανόλη, που προέρχεται επίσης από φυτά, στη συνέχεια για να αποτρέψετε το παράγωγο, (HMF), να αντιδράσει με το νερό, προχωρήστε σε εκχύλιση.
Το ασταθές αυτό μόριο μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη δημιουργία πλαστικών πολυμερών ή χημικών. Εκτός των άλλων, προσθέτοντας έναν καταλύτη, όπως το ρουθένιο, είναι δυνατή η μετατροπή του HMF σε DMF, ένα καύσιμο που προσφέρει περισσότερη ενέργεια από την αιθανόλη.
«Θα πρέπει να είναι ένα καταπληκτικό καύσιμο. Η ουσία DMF διαθέτει παρόμοια ενεργειακή πυκνότητα με το πετρέλαιο», σχολιάζει ο James Dumesic, χημικός μηχανικός από το πανεπιστήμιο Wisconsin–Madiso, ο οποίος μαζί με συναδέλφους του, ανακάλυψαν τη νέα μέθοδο.
Επίσης τονίζει ότι η DMF θα μπορούσε να αντικαταστήσει άμεσα την αιθανόλη, επειδή δεν εξασφαλίζει μόνο περισσότερη ενέργεια αλλά έχει και υψηλότερο σημείο βρασμού (επιτρέποντας την καλύτερη ανάμιξη του DMF με τη βενζίνη) και δεν αντιδρά με το νερό (η αιθανόλη απορροφά την ατμοσφαιρική υγρασία κάτι το οποίο οδηγεί στην μείωση της δραστικότητας της). Επιπροσθέτως, η διαδικασία αυτή, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature πρόσφατα, είναι πολύ πιο γρήγορη σε αντίθεση με τις μέρες που χρειάζεται ο ζυμομύκητας Saccharomyces cerevisiae για να μετατρέψει τα σάκχαρα των φυτών σε αιθανόλη, επειδή ελέγχεται χημικά και για αυτό το λόγο μπορεί να ολοκληρωθεί μέσα σε λίγες ώρες.
Ωστόσο η ουσία DMF, παρά τα προφανή οφέλη της, θα πρέπει να μελετηθεί εκτενέστερα ως καύσιμο σε μηχανές.
«Προς το παρόν είμαστε σε θέση να παράγουμε μικρές ποσότητες. Δεν είμαστε σίγουροι για την συμπεριφορά της ουσίας αυτής ως καύσιμο σε πολύ μεγάλες ποσότητες. Όμως θα μπορούσε χρησιμοποιηθεί άμεσα ως επιπρόσθετο συστατικό σε συνδυασμό με την αιθανόλη».
Επίσης η DMF υστερεί σε έναν επιπλέον τομέα. Αν και η διαδικασία παραγωγής μπορεί να είναι περιβαλλοντικά φιλική, η χρήση της βουτανόλης από τα φυτά, υδρογόνου όπως και απλού αλμυρού νερού δεν είναι το ίδιο φιλική με το περιβάλλον.
«Δεν είμαστε ακόμα σε θέση να πραγματοποιήσουμε ταξινόμηση των θετικών και αρνητικών τοξικολογικών επιπτώσεων της DMF. Η όλη διαδικασία θα πρέπει να μελετηθεί εκτενέστερα», σχολιάζει ο Dumesic.
Υπάρχει όμως όφελος από περιβαλλοντική άποψη ή δημιουργούμε άλλο ένα MTBE; (Μεθυλο Τριτοταγής Βουτυλαιθέρας, ο οποίος προστέθηκε στην βενζίνη τις αρχές του 1979 για την ενίσχυση της καύσης, όμως η καρκινογόνος αυτή ουσία απαγορεύτηκε σύντομα αφού ανακαλύφθηκε ότι μπορούσε να διαρρεύσει και να μολύνει τα υπόγεια νερά.)
Εάν η DMF ελεγχθεί και επιτύχει σε όλες τις δοκιμές, θα είναι πολύ σύντομα διαθέσιμη και δε θα κοστίζει περισσότερο από την αιθανόλη. «Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσα στα επόμενα χρόνια εάν αποδειχθεί ότι είναι μια περιβαλλοντικά φιλική μέθοδος».
Ο Dumesic, αναφέρει: «Η διαδικασία για την οποία συζητάμε μοιάζει αρκετά με αυτή του πετρελαίου, οι γνώσεις που έχουμε αποκτηθεί για την ανάπτυξη της βιομηχανία του πετρελαίου θα μπορούσαν να φανούν ιδιαίτερα χρήσιμες για την ανάπτυξη και εφαρμογή της νέας μεθόδου».
πηγή: pathfinder.gr(scientific american)