Δράκος του Κομόντο (Komodo Dragon)

• Ο δράκος του Komodo είναι ένα μεγάλο είδος σαύρας που συναντάται σε νησιά της Ινδονησίας. Είναι μέλος της οικογένειας σαυρών Varanidae, και είναι το μεγαλύτερο είδος σαύρας με μήκος που κυμαίνεται από 2 εώς 3 μέτρα και ζυγίζει περίπου 60 κιλά.

• Το ασυνήθες μέγεθος τους αποδίδεται στο νησιώτικο γιγαντισμό, καθώς δεν υπάρχουν άλλα σαρκοφάγα ζώα για να «γεμίσουν» την οικολογική θέση των νησιών στα οποία ζουν.

• Για να ωριμάσουν οι δράκοι του Κομόντο χρειάζονται τρία με πέντε χρόνια ενώ μπορούν να ζήσουν εώς και 50 χρόνια. Είναι ανάμεσα στα σπάνια σπονδυλωτά ικανά για παρθενογένεση.

• Είναι σαρκοφάγα ζώα και τρέφονται κυρίως με κουφάρια αλλά και με ζωντανή λεία।Μπορούν να εντοπίσουν με την αίσθηση της όσφρησης ένα νεκρό ζώο σε απόσταση μέχρι 9.5 χιλιόμετρα. Καταπίνουν ολόκληρα κομμάτια σάρκας. Εξαιτίας του αργού μεταβολισμού τους οι μεγάλοι δράκοι μπορούν να επιζήσουν με μόνο 12 «γεύματα» το χρόνο. Το σάλιο τους περιέχει παθογόνα βακτήρια όπως E. Coli, Staphylococcus sp, Providencia και άλλα.

• Υπάρχουν 4000-5000 δράκοι του Κομόντο στη φύση।

Εικόνα από Wikipedia

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Το διοξείδιο του άνθρακα δρα ως παγκόσμιος θερμοστάτης

Μια νέα μελέτη με ατμοσφαιρικά-ωκεάνια κλιματικά μοντέλα από το ινστιτούτο Goddard για διαστημικές μελέτες της NASA δείχνει ότι η θερμοκρασία της Γης τελικά εξαρτάται από τα επίπεδα του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα

Χωρίς τα μη-υγροποιημένα (non-condensing) αέρια θερμοκηπίου όπως το διοξείδιο του άνθρακα, το μεθάνιο, το οξείδιο του αζώτου, το όζον και τους χλωροφθοράνθρακες ,οι υδρατμοί κα τα σύννεφα θα ήταν ανίκανα να δώσουν τους μηχανισμούς ανάδρασης που ενισχύουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.




Σε αυτή τη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science, όλα τα μη-υγροποιούμενα αέρια του θερμοκηπίου καθώς και τα αερολύματα μηδενίστηκαν, και το παγκόσμιο κλιματικό μοντέλο έτρεξε στο χρόνο για να δειχθεί τι θα συμβεί στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.


Μια παρόμοια μελέτη καθοδηγούμενη από τον συντελεστή Gavin Schmidt που έγινε δεκτή για δημοσίευση από το Journal of Geophysical Research δείχνει ότι το διοξείδιο του άνθρακα ευθύνεται για το περίπου 20% του φαινομένου του θερμοκηπίου, ενώ οι υδρατμοί και τα σύννεφα συμβάλλουν στο 75%, και τα αερολύματα συμβάλλουν στο υπόλοιπο 5%. Όμως, το 25% των μη-υγροποιημένων αερίων του θερμοκηπίου που περιλαμβάνουν το διοξείδιο του άνθρακα, είναι παράγοντας-κλειδί για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Με αυτήν την παραδοχή, το διοξείδιο του άνθρακα είναι υπεύθυνο για το 80% της ακτινοβολίας που στηρίζει το φαινόμενο του θερμοκηπίου της Γης.

“Το συμπέρασμα είναι ότι το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα δρα σαν ένας θερμοστάστης στη ρύθμιση της θερμοκρασίας της Γης”, αναφέρει ο κύριος συγγραφέας Andrew Lacis του ινστιτούτο Goddard της NASA.

Εικόνες: Credit: NASA GISS/ Lilly Del Valle

Για περισσότερα: http://www.nasa.gov/topics/earth/features/co2-temperature.html

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Κυβομέδουσες: Τα πιο δηλητηριώδη πλάσματα του κόσμου

• Οι κυβομέδουσες (box jellyfish) είναι μια ομάδα κνιδόζωων, ασπόνδυλων ζώων που διακρίνονται από το κυβοειδές σχήμα της «ομπρέλας» τους.

• Είναι γνωστές για το υπερβολικά δυνατό δηλητήριο που παράγεται από μερικά είδη. Τα είδη Chironex fleckeri, Carukia barnesi και Malo kingi είναι ανάμεσα στα πιο δηλητηριώδη πλάσματα σε όλον τον κόσμο.

• Κάθε «πλοκάμι» έχει περίπου 500,000 κνιδοκύτταρα, μικροσκοπικές βελόνες που εμβολιάζουν με δηλητήριο το εκάστοτε θύμα.

• Τα περισσότερα ανθρώπινα θύματα επιβιώνουν αν και στην Αυστραλία καταγράφηκαν περίπου 64 θάνατοι από την C. Fleckeri από το 1883.Οι πιο πρόσφατα θάνατοι στην Αυστραλία είχαν ως θύματα παιδιά, κάτι που συνδέεται με το μικρότερο μέγεθος σώματος. Τον Απρίλιο του 2010, ένα κοριτσάκι 10 χρονών από την Αυστραλία επιβίωσε από πολλαπλά τσιμπήματα κυβομέδουσας και η επιβίωση της θεωρήθηκε ιατρικό θαύμα. Στις Φιλλιπίνες καταγράφονται 20-40 θάνατοι ετησίως από τσιμπήματα Chirodropid. Εδώ πρέπει να σημειωθεί η ανεπάρκεια ιατρικής αντιμετώπισης.
  

• Οι θαλάσσιες χελώνες τρέφονται με κυβομέδουσες και δεν φαίνεται να επηρεάζονται από τα τσιμπήματά τους

Κείμενο Μεταφρασμένο-Προσαρμοσμένο από: http://en.wikipedia.org/wiki/Box_jellyfish

Εικόνα από: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Avispa_marina.jpg

Νέο φως στην ειδογένεση και βιοποικιλότητα των θαλάσσιων μικροοργανισμών

(Credit: Image courtesy of The Flanders Marine Institute-VLIZ)

Οι ωκεανοί φιλοξενούν μια εντυπωσιακή ποικιλομορφία μικροσκοπικών οργανισμών, που είναι γνωστοί ως πλαγκτόν. Ο τρόπος με τον οποίο προέκυψε αυτή οι ποικιλομορφία είχε μπερδέψει τους βιολόγους για δεκαετίες. Μια διεθνής ομάδα ερευνητών πέτυχε να διευκρινίσει το πώς νέα πλαγκτονικά είδη σχηματίζονται, παρέχοντας μια εξήγηση για τη μεγάλη βιοποικιλότητα που υπάρχει σήμερα.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences.

Η ειδογένεση είναι η εξελικτική διαδικασία με την οποία προκύπτουν νέα είδη. Μια από τις πιο κοινές θεωρίες λέει ότι τα είδη σχηματίζονται όταν ένας πληθυσμός απομονωθεί σε δύο ομάδες με κάποιο γεωγραφικό εμπόδιο ανάμεσά τους. Από τη στιγμή που οι πληθυσμοί απομονωθούν, η γονιδιακή ροή διακόπτεται και κάθε ομάδα ακολουθεί το δικό της εξελικτικλο δρόμο, κάτι που ίσως οδηγεί σε ειδογένεση. Για τα φυτά και τα ζώα στην ξηρά, είναι εύκολο να σκεφτούμε τέτοια εμπόδια.

Για τους θαλάσσιους μικροβιακούς οργανισμούς, η ειδογένεση με γεωγραφική απομόνωση είναι απίθανη. Οι ωκεανοί συνδέονται μεταξύ τους οπότε δεν υπάρχουν φυσικά εμπόδια. Επίσης, οι πλαγκτονικοί οργανισμοί σχηματίζουν γιγαντιαίους πληθυσμούς που διασπείρονται εύκολα στην υφήλιο με τα θαλάσσια ρεύματα κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα την υποτιθέμενη αδιάρρηκτη γονιδιακή ροή. Οπότε, πως σχηματίζονται τα νέα πλαγκτονικά είδη και πως προέκυψε αυτή η μεγάλη ποικιλότητα στη θάλασσα;

Με την ανάλυση του μικροδορυφορικού DNA σε παγκόσμια διάσπαρτα πλαγκτονικά είδη διατόμων, οι ερευνητές έδειξαν ότι σε αντίθεση με την παρούσα ιδέα, η διασπορά των θαλάσσιων μικροοργανισμών είναι περιορισμένη. Βρήκαν ότι η γονιδιακή ροή ανάμεσα σε πληθυσμούς απομακρυσμένων ακτών είναι αδιάκοπη, και σαν αποτέλεσμα έχουμε μια ξεκάθαρη γεωγραφική, γενετική δομή.

Η μελέτη έδειξε επίσης ότι κάτω από κατάλληλες περιβαλλοντικές και γεωγραφικές συνθήκες, όπως οι κλιματικές αλλαγές στο Πλειστόκαινο (2,6 εκατομμύρια μέχρι 12,000 χρόνια πριν), η δομή του πληθυσμού ίσως οδηγεί σε ειδογένεση και συνεπώς παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην ποικιλότητα των θαλάσσιων πλαγκτονικών μικροοργανισμών.

Journal Reference:

1. G. Casteleyn, F. Leliaert, T. Backeljau, A.-E. Debeer, Y. Kotaki, L. Rhodes, N. Lundholm, K. Sabbe, W. Vyverman. Limits to gene flow in a cosmopolitan marine planktonic diatom. Proceedings of the National Academy of Sciences, 2010; DOI: 10.1073/pnas.1001380107

Μεταφρασμένο -Προσαρμοσμένο από:
The Flanders Marine Institute-VLIZ (2010, July 29). New light on speciation and biodiversity of marine microorganisms. ScienceDaily. Retrieved August 5, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/07/100729075013.htm

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Οι θεραπευτικές επιδράσεις των δασών

«Πολλοί άνθρωποι», αναφέρει η Dr Eeva Karjalainen από το φιλανδικό ινστιτούτο δασικών ερευνών «αισθάνονται ήρεμα και όμορφα όταν βρίσκονται έξω στη φύση. Αλλά δεν είναι γνωστό το ότι υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία για τις θεραπευτικές επιδράσεις της φύσης».

Τα δάση – καθώς και άλλες φυσικές, πράσινες τοποθεσίες – μπορούν να μειώσουν το στρες, να βελτιώσουν τη διάθεση, να μειώσουν το θυμό και να αυξήσουν τη χαρά. Οι εξορμήσεις στα δάση μπορούν επίσης να δυναμώσουν το ανοσοποιητικό σύστημα με την αύξηση της δραστηριότητας και του αριθμού των κυττάρων-φονιάδων που καταστρέφουν τα καρκινικά κύτταρα.

Πολλές έρευνες δείχνουν ότι μετά από στρεσογόνες καταστάσεις, οι άνθρωποι αναρρώνουν πιο γρήγορα και καλύτερα στα φυσικά περιβάλλοντα παρά σε αστικές τοποθεσίες. Η πίεση του αίματος, ο καρδιακός ρυθμός, η μυϊκή ένταση και τα επίπεδα τον «ορμονών του στρες» μειώνονται πιο γρήγορα σε φυσικές τοποθεσίες. Η κατάθλιψη, ο θυμός και τα νεύρα μειώνονται στα πράσινα περιβάλλοντα.

Επίσης, τα περισσότερα από τα πιο κοινά συνταγογραφούμενα φάρμακα περιλαμβάνουν συστατικά τα οποία αντλούνται από τη φύση- όπως για παράδειγμα το Taxol που χρησιμοποιείται στον καρκίνο του στήθους.

Μεταφρασμένο-Προσαρμοσμένο από:
USDA Forest Service, Pacific Northwest Research Station (2010, July 23). The healing effects of forests. ScienceDaily. Retrieved July 26, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/07/100723161221.htm

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Χιλιάδες φυτικών ειδών που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί, απειλούνται με εξαφάνιση

Αντιμέτωπα με απειλές όπως η απώλεια του ενδιαιτήματος και η κλιματική αλλαγή, χιλιάδες σπάνιων φυτικών ειδών (που ανθίζουν) παγκοσμίως ίσως εξαφανιστούν πριν ακόμη ανακαλυφθούν από επιστήμονες, σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε από Αμερικανούς και Βρετανούς ερευνητές.

«Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι υπάρχουν σε γενικές γραμμές 5 με 50 εκατομμύρια είδη, αλλά λιγότερα από 2 εκατομμύρια έχουν ανακαλυφθεί» αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης Lucas Joppa.

Η έρευνα βασίστηκε σε δεδομένα από την online παγκόσμια εγκυκλοπαίδεια φυτικών ειδών στους βασιλικούς βοτανικούς κήπους.

«Αν λάβουμε υπόψη τον αριθμό των ειδών που έχουν χαρακτηριστεί απειλούμενα και προσθέσουμε τα είδη που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί, μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι ανάμεσα στα 27 και 33 τις εκατό όλων των φυτικών ειδών που ανθίζουν απειλούνται με εξαφάνιση», αναφέρει ο David Roberts από το πανεπιστήμιο του Kent.

Journal Reference:

1. Lucas N. Joppa, David L. Roberts, Stuart L. Pimm. How many species of flowering plants are there? Proceedings of the Royal Society B, July 7, 2010 DOI: 10.1098/rspb.2010.1004

Μεταφρασμένο- προσαρμοσμένο από:
Duke University (2010, July 7). Thousands of undiscovered plant species face extinction worldwide. ScienceDaily. Retrieved July 8, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/07/100707065218.htm

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Θερμοκρασιακά δεδομένα Ιανουαρίου- Μαΐου 2010

Το εθνικό κέντρο κλιματικών δεδομένων των Η.Π.Α (National Climatic Data Center- NCDC) έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα τα προκαταρκτικά παγκόσμια θερμοκρασιακά δεδομένα (με τη μέθοδο των Smith, Reynolds) για το Μάιο του 2010, και επιβεβαίωσαν ότι ο Μάιος του 2010 ήταν πράγματα ο πιο ζεστός Μάιος από τότε που ξεκίνησαν οι καταγραφές, δηλαδή από το 1880. Κατά μέσο όρο ο Μάιος του 2010 ήταν +.69 C πάνω από το μέσο όρο του 20ου αιώνα για την συνδυασμένη παγκόσμια θερμοκρασία ξηράς/ωκεανών.

Το NCDC επιβεβαίωσε ότι η περίοδος Ιανουαρίου- Μαΐου ήταν η πιο θερμή που έχει καταγραφεί παγκοσμίως, αλλά πρέπει να ληφθεί υπόψη και η ύπαρξη ενός μέτριου El Nino που συνέβη πριν το ξεκίνημα της περιόδου και εξασθένησε στις φυσιολογικές συνθήκες αργότερα μέσα στην περίοδο. Τα φαινόμενα El Nino έχουν τυπικά τη δικιά τους επίδραση θέρμανση στην υφήλιο.

Άλλα σημαντικά στοιχεία της αναφοράς είναι:
- Πιο ζεστός Μάιος στο βόρειο ημισφαίριο από το 1880.
- Πιο ζεστή περίοδος Μαρτίου-Μαΐου, όπως επιβεβαιώθηκε από το GISS.
- Δεύτερος πιο ζεστός Μάιος για τους ωκεανούς (ο πρώτος ήταν το 1998 μετά από ένα ισχυρό El Nino)
-Μικρότερη παγοκάλυψη για τον Μάιο του βορείου ημισφαιρίου.

Μεταφρασμένο- Προσαρμοσμένο από Accuweather Climate Change

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com