Ένας μύκητας δίνει πολλές υποσχέσεις για αποτελεσματικότερη παραγωγή βιοκαυσίμων


Ένας αραχνώδης μύκητας με περίεργα διατροφικά γούστα( στρατιωτικές φόρμες και τέντες)

κρατάει το κλειδί για βελτιώσεις στην παραγωγή βιοκαυσίμων-- όπως ανακοίνωσε μια ομάδα κυβερνητικών, ακαδημαϊκών και βιομηχανικών ερευνητών.

Σε μία εργασία που δημοσιεύθηκε χτες στο Nature Biotechnology, ερευνητές με χρηματοδότηση από Ινσιτούτα των Η.Π.Α ανακοίνωσαν ότι η γενετική ακολουθία του μύκητα Tricoderma reesei έδωσε σημαντικά στοιχεία για το πως ο οργανισμός σπάει τις φυτικές ίνες σε απλά σάκχαρα.

Η ανακάλυψη θα μπορούσε να ανοίξει το πεδίο για βιομηχανικές διεργασίες πιο αποτελεσματικές και λιγότερο δαπανηρές όσον αφορά τη μετατροπή καλαμποκιού, γρασιδιού ακόμη και λυμάτων(με βάση την κυτταρίνη), σε αιθανόλη. Η αιθανόλη από τα λύματα είναι πιο ουδέτερη σε άνθρακα και είναι μια εναλλακτική λύση έναντι του αερίου. Ο οργανισμός χρησιμοποιεί ένζυμα που δημιουργεί για να διασπάσει φυτικές ίνες, που δεν πέπτονται από τον ανθρώπινο οργανισμό σε μια απλούστερη μορφή σακχάρου, έναν μονοσακχαρίτη. Ο μύκητας έπειτα χωνεύει τα σάκχαρα σαν τροφή.

Οι ερευνητές αποκωδικοποίησαν τη γενετική ακολουθία του T. Reesei σε μια προσπάθεια να ανακαλύψουν γιατί ο πράσινος μύκητας ήταν τόσο καλός στο να χωνεύει φυτικά κύτταρα.

“Γνωρίζαμε τη φήμη του T. Reesei σαν παραγωγό τεράστιων ποσοτήτων από ένζυμα διάσπασης, αλλά είμαστε έκπληκτοι από το πόσους τύπους ενζύμων παράγει- αυτό σημαίνει ότι το εκκριτικό σύστημα πρωτεϊνών του είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό”, εξηγεί ο Diego Martinez, βιοεπιστήμονας στο Los Alamos και βασικός συντελεστής της δημοσίευσης.

Μιλώντας σε βιομηχανική κλίμακα, ο T. Reesei θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να εκκρίνει ένζυμα που μπορούν να καθαριστούν και να προστεθούν σε ένα υδάτινο μίγμα πολτού κυτταρίνης και άλλων υλικών με στόχο την παραγωγή σακχάρου. Το σάκχαρο έπειτα μπορεί με ζύμωση να παράγει αιθανόλη.

Οι πληροφορίες που περιέχονται στο γονιδίωμα του Ttichoderma reesei είναι ένα μεγάλο βήμα στο δρόμο για την παραγωγή πράσινων καυσίμων και χημικών. Τα οφέλη σε χρόνο και χρήμα θα είναι πολύ μεγάλα αν αξιοποιηθούν κατάλληλα οι πληροφορίες και οι μηχανισμοί του μύκητα.Πηγή:DOE/Los Alamos National Laboratory

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

2 σχόλια:

izabet@chem.uoa.gr είπε...

όταν ένα τεπόζιτο βιο-αιθανόλης αντιστοιχεί σε τόσα δημητριακά που θρέφουν έναν άνθρωπο για 1 χρόνο...
τότε καταλαβαίνεις ΤΙ ΑΠΑΤΗ είναι τα βιοκαύσιμα....ειδικά σήμερα στις μέρες της πιο μεγάλης επισιτηστικής κρίσης του πλανήτη μας, μέχρι την επόμενη κρίση, δηλ. αύριο!

satel444 είπε...

Προσωπικά, πιστεύω ότι τα βιοκαύσιμα θα προσφέρουν πολλά αρκεί να λυθούν κάποια σημαντικά ζητήματα. Το καλό είναι ότι ήδη έχουν αρχίσει έρευνες πάνω στους μικροοργανισμούς(άλγη κτλ). Εννοείται πως αν συνεχίσουν να καλλιεργούν μαζικά καλαμπόκι και άλλα τέτοια "φαγώσιμα" φυτά για αιθανόλη, ζήτω που καήκαμε.