Γλυκό και θαλασσινό νερό μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ηλεκτρισμού

Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Stanford ανάπτυξαν μια μπαταρία που εκμεταλλεύεται τη διαφορά στην αλατότητα μεταξύ του γλυκού και του θαλασσινού νερού ώστε να παράγει ηλεκτρισμό.

Οπουδήποτε το γλυκό νερό εισέρχεται στη θάλασσα όπως στα δέλτα των ποταμών, θα μπορούσε να αποτελεί εν δυνάμει τοποθεσία για μια ενεργειακή εγκατάσταση χρησιμοποιώντας μια τέτοια μπαταρία εξηγεί o Yi Cui, αναπληρωτής καθηγητής υλικών επιστημών και μηχανικής που καθοδήγησε την ερευνητική ομάδα.

Ο θεωρητικός περιοριστικός παράγοντας, ανέφερε, είναι το ποσό του γλυκού νερού που είναι διαθέσιομο. « Έχουμε ένα άπειρο ποσό ωκεάνιου νερού, δυστυχώς δεν έχουμε ένα απεριόριστο απόθεμα γλυκού νερού», αναφέρει. Σαν ένας δείκτης της δυναμικής της μπαταρίας για την παραγωγή ενέργειας, η ερευνητική ομάδα υπολόγισε ότι αν όλοι οι παγκόσμιοι ποταμοί χρησιμοποιούνταν, οι μπαταρίες τους θα παρείχαν περίπου 2 τεραβατ ηλεκτρισμού ετησίως- αυτό είναι περίπου το 13 τις εκατό της παγκόσμιας κατανάλωσης ενέργειας.

Η μπαταρία είναι απλή, αποτελούμενη από δύο ηλεκτρόδια- ένα θετικό, ένα αρνητικό- τοποθετημένη σε ένα υγρό που περιέχει ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια ή ιόντα. Στο νερό, τα ιόντα είναι το νάτριο και το χλώριο, τα συστατικά του επιτραπέζιου αλατιού. Αρχικά, η μπαταρία γεμίζει με γλυκό νερό και ένα μικρό ηλεκτρικό κύμα εφαρμόζεται για να το φορτίσει. Το γλυκό νερό έπειτα αφαιρείται και αντικαθίσταται από θαλασσινό νερό. Επειδή το θαλασσινό νερό είναι αλατώδες περιέχοντας 60 με 100 φορές περισσότερα ιόντα απ’ ότι το γλυκό νερό, αυξάνει το ηλεκτρικό δυναμικό ανάμεσα στα δύο ηλεκτρόδια.

« Το ηλεκτρικό δυναμικό εξαρτάται από τη συγκέντρωση των ιόντων νατρίου και χλωρίου που διατίθενται. Αν φορτίσει σε χαμηλό βολτ μέσα στο γλυκό νερό, έπειτα αποφορτίσει σε υψηλό βολτ σε θαλασσινό νερό, κερδίζεις ενέργεια. Παίρνεις περισσότερη ενέργεια απ’ ότι εισάγεις. Θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κάποιος μια τοποθεσία, μίλια μακριά από οποιοδήποτε σημαντικό ενδιαίτημα» αναφέρει ο Cui .

«Δε χρειάζεται να ενοχληθεί ολόκληρο το σύστημα, απλά χρειάζεται να δρομολογηθεί μερικό από το νερό του ποταμού μέσω του συστήματος μας πριν φτάσει τον ωκεανό. Εμείς απλά το δανειζόμαστε και το επιστρέφουμε», εξηγεί.

Κείμενο μεταφρασμένο-προσαρμοσμένο από:

Stanford University (2011, March 30). River water and salty ocean water used to generate electricity. ScienceDaily. Retrieved March 2, 2010, from http://www.sciencedaily.com­/releases/2011/03/110329134254.htm

Journal Reference:

1. Fabio La Mantia, Mauro Pasta, Heather D. Deshazer, Bruce E. Logan, Yi Cui. Batteries for Efficient Energy Extraction from a Water Salinity Difference. Nano Letters, 2011; 110317090439081 DOI: 10.1021/nl200500s

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Ο άνθρωπος, τα ηφαίστεια και ο ήλιος έχουν επηρεάσει το κλίμα της Γης

Οριακά, όπως πιστεύαμε μέχρι σήμερα, επηρεαζόταν από εξωτερικούς παράγοντες το κλίμα στην Ευρώπη πριν το 1900; Όχι, υποστηρίζει μελέτη που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας. Φυσικοί παράγοντες, όπως οι εκρήξεις ηφαιστείων και ο ήλιος, αλλά και οι δραστηριότητες του ανθρώπου, έχουν επηρεάσει τις εποχικές θερμοκρασίες, ιδιαίτερα κατά τη χειμερινή περίοδο, τα τελευταία 500 χρόνια. Και ο χειμώνας είναι η περίοδος κατά την οποία τα επίπεδα των αερίων του θερμοκηπίου και αερολυμάτων από ανθρωπογενή αίτια έχουν την πλέον σαφή επίδραση.

Η μελέτη επιστημόνων από πολλά ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, που δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική έκδοση της επιθεώρησης Nature Geoscience, φιλοδοξεί να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση της αλλαγής του κλίματος. «Η επίδραση της αύξησης ειδικά των αερίων του θερμοκηπίου μπορεί να διαπιστωθεί με σαφήνεια από τα τέλη του 17ου αιώνα», δηλώνει ο εκ των συγγραφέων της μελέτης Χέρσους Φιντέλ Γκονζάλες Ρούνο, φυσικός στο πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε στη Μαδρίτη.

Ο τίτλος «Επίδραση της κατακράτησης ακτινοβολίας, λόγω ανθρωπογενών και φυσικών αιτίων, στις ευρωπαϊκές εποχικές θερμοκρασίες», είναι ενδεικτικός του έρευνας των επιστημόνων από το ισπανικό πανεπιστήμιο, το πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, το πανεπιστήμιο Γούτους-Λόμπι στο Γκισέ στη Γερμανία και το πανεπιστήμιο της Βέρνης. Μελέτησαν το πώς φυσικοί και ανθρώπινοι παράγοντες επηρέασαν τις θερμοκρασίες στην Ευρώπη από το 1500 μέχρι το 2000. Καθώς δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία για τις θερμοκρασίες πριν από 150 χρόνια, προχώρησαν σε προσομοιώσεις, χρησιμοποιώντας τρία κλιματικά μοντέλα και ανασυνέθεσαν κλιματικά σενάρια για το παρελθόν, στη βάση παλιών παρατηρήσεων με όργανα, πληροφοριών που περιέχονται σε ιστορικά ντοκουμέντα και μελετώντας τους δακτυλίους στους κορμούς των δέντρων.

Οι επιστήμονες που εργάστηκαν στην έρευνα υποστηρίζουν ότι το κλίμα στην Ευρώπη «έχει στο παρελθόν επηρεαστεί από μεταβολές στην κατακράτηση ακτινοβολίας λόγω ανθρωπογενών και φυσικών αιτίων (αλλαγές στην ενέργεια που δέχεται η Γη από τον Ήλιο, ηφαιστειακή δραστηριότητα και επίπεδα αερίων του θερμοκηπίου). Κατά συνέπεια, είναι αναμενόμενος ο σημαντικός ρόλος που θα παίξουν στη μελλοντική εξέλιξη του κλίματος στην Ευρώπη οι έντονες σημερινές και μελλοντικές μεταβολές σε αυτές τις κατακρατήσεις».

Πηγή: ert3.gr

Παγκόσμιες θερμοκρασίες από το 1880 μέχρι σήμερα

1880-89
1940-49

2000-09

Επιστήμονες από το ινστιτούτο Goddard της ΝΑΣΑ για διαστημικές μελέτες συνέθεσαν ένα slide show στο σάιτ του Earth Observatory το οποίο δείχνει την πρόοδο στην γενική θέρμανση της Γης ανά δεκαετία πηγαίνοντας πίσω στο 1880. Για να δείτε όλες τις δεκαετίες κάντε κλικ εδώ. Ξεκάθαρα η θέρμανση είναι εμφανής στα βόρεια, υψηλότερα γεωγραφικά πλάτη.

Η παγκόσμια θερμοκρασία της Γης έχει αυξηθεί κατά 0.8 βαθμούς κελσίου από το 1880. Τα δύο τρίτα αυτής της θέρμανσης έλαβαν χώρα μετά το 1975 σύμφωνα με τη ΝΑΣΑ.

Σύμφωνα με τη ΝΑΣΑ, ένας βαθμός παγκόσμιας αλλαγής είναι σημαντικός καθώς χρειάζεται ένα τεράστιο ποσό θέρμανσης για να ζεσταθούν οι ωκεανοί, η ατμόσφαιρα και η ξηρά. Στο παρελθόν, ένας με δύο βαθμοί πτώσης «έριξαν» τη Γη στην μικρή εποχή των παγετώνων. Μια πτώση πέντε βαθμών ήταν αρκετή για να θάψει ένα μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής σε μια μάζα πάγου, 20000 χρόνια πριν.

Γενικά , η θέρμανση είναι μεγαλύτερη στη ξηρά απ’ ότι στους ωκεανούς διότι το νερό απορροφά και απελευθερώνει θερμότητα πιο αργά.
Το διάστημα ανάμεσα στο 1940 και 1970 ίσως εξηγείται από τη φυσική μεταβλητότητα και πιθανά τις επιδράσεις ψύξης των αερολυμάτων που παράχθηκαν από την απότομη οικονομική ανάπτυξη μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Το ινστιτούτο Goddard χρησιμοποιεί κοινοποιημένα δεδομένα από 6,300 μετεωρολογικούς σταθμούς σε όλο τον κόσμο, από παρατηρήσεις πλοίων και δορυφόρων για την θερμοκρασία επιφάνειας των θαλασσών, και μετρήσεις σε ερευνητικούς σταθμούς της Ανταρκτικής.

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Η "ανάδραση" των σύννεφων επιδρά στο παγκόσμιo κλίμα και τη θέρμανση

Αλλαγές στα σύννεφα θα ενισχύσουν τη θέρμανση του πλανήτη εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων σύμφωνα με μια ριζοσπαστική μελέτη από έναν ερευνητή του πανεπιστημίου Τέξας Α&Μ.

Ο Andrew Dessler, καθηγητής στο τμήμα ατμοσφαιρικών επιστημών, αναφέρει ότι η θέρμανση εξαιτίας των αυξήσεων στα αέρια του θερμοκηπίου θα προκαλέσουν την παγίδευση περισσότερης ζέστης στα σύννεφα, κάτι που θα οδηγήσει σε περαιτέρω θέρμανση. Αυτή η διαδικασία γνωστή ως «ανάδραση» (cloud feedback) προβλέπεται να είναι υπεύθυνη για ένα σημαντικό ποσοστό θέρμανσης κατά τον επόμενο αιώνα.

Ενώ τα κλιματικά μοντέλα είχαν προβλέψει εδώ και καιρό ότι η ανάδραση των σύννεφων θα ενισχύσει τη θέρμανση από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, μέχρι πρόσφατα ήταν αδύνατο να ελεγχθούν αυτά τα μοντέλα χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις. «Αυτή η έρευνα προτείνει ότι τα κλιματικά μοντέλα κάνουν καλή δουλειά στην προσομοίωση του τρόπου με τον οποίο τα σύννεφα αποκρίνονται στα μεταβαλλόμενα κλίματα», εξηγεί ο Dessler.

Journal Reference:
A. E. Dessler. A Determination of the Cloud Feedback from Climate Variations over the Past Decade. Science, 10 December 2010: 1523-1527 DOI: 10.1126/science.1192546

Κείμενο Μεταφρασμένο - Προσαρμοσμένο από:Texas A&M University (2010, December 10). Cloud 'feedback' affects global climate and warming. ScienceDaily. Retrieved December 10, 2010, from http://www.sciencedaily.com­ /releases/2010/12/101209141231.htm

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Δράκος του Κομόντο (Komodo Dragon)

• Ο δράκος του Komodo είναι ένα μεγάλο είδος σαύρας που συναντάται σε νησιά της Ινδονησίας. Είναι μέλος της οικογένειας σαυρών Varanidae, και είναι το μεγαλύτερο είδος σαύρας με μήκος που κυμαίνεται από 2 εώς 3 μέτρα και ζυγίζει περίπου 60 κιλά.

• Το ασυνήθες μέγεθος τους αποδίδεται στο νησιώτικο γιγαντισμό, καθώς δεν υπάρχουν άλλα σαρκοφάγα ζώα για να «γεμίσουν» την οικολογική θέση των νησιών στα οποία ζουν.

• Για να ωριμάσουν οι δράκοι του Κομόντο χρειάζονται τρία με πέντε χρόνια ενώ μπορούν να ζήσουν εώς και 50 χρόνια. Είναι ανάμεσα στα σπάνια σπονδυλωτά ικανά για παρθενογένεση.

• Είναι σαρκοφάγα ζώα και τρέφονται κυρίως με κουφάρια αλλά και με ζωντανή λεία।Μπορούν να εντοπίσουν με την αίσθηση της όσφρησης ένα νεκρό ζώο σε απόσταση μέχρι 9.5 χιλιόμετρα. Καταπίνουν ολόκληρα κομμάτια σάρκας. Εξαιτίας του αργού μεταβολισμού τους οι μεγάλοι δράκοι μπορούν να επιζήσουν με μόνο 12 «γεύματα» το χρόνο. Το σάλιο τους περιέχει παθογόνα βακτήρια όπως E. Coli, Staphylococcus sp, Providencia και άλλα.

• Υπάρχουν 4000-5000 δράκοι του Κομόντο στη φύση।

Εικόνα από Wikipedia

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Το διοξείδιο του άνθρακα δρα ως παγκόσμιος θερμοστάτης

Μια νέα μελέτη με ατμοσφαιρικά-ωκεάνια κλιματικά μοντέλα από το ινστιτούτο Goddard για διαστημικές μελέτες της NASA δείχνει ότι η θερμοκρασία της Γης τελικά εξαρτάται από τα επίπεδα του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα

Χωρίς τα μη-υγροποιημένα (non-condensing) αέρια θερμοκηπίου όπως το διοξείδιο του άνθρακα, το μεθάνιο, το οξείδιο του αζώτου, το όζον και τους χλωροφθοράνθρακες ,οι υδρατμοί κα τα σύννεφα θα ήταν ανίκανα να δώσουν τους μηχανισμούς ανάδρασης που ενισχύουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.




Σε αυτή τη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science, όλα τα μη-υγροποιούμενα αέρια του θερμοκηπίου καθώς και τα αερολύματα μηδενίστηκαν, και το παγκόσμιο κλιματικό μοντέλο έτρεξε στο χρόνο για να δειχθεί τι θα συμβεί στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.


Μια παρόμοια μελέτη καθοδηγούμενη από τον συντελεστή Gavin Schmidt που έγινε δεκτή για δημοσίευση από το Journal of Geophysical Research δείχνει ότι το διοξείδιο του άνθρακα ευθύνεται για το περίπου 20% του φαινομένου του θερμοκηπίου, ενώ οι υδρατμοί και τα σύννεφα συμβάλλουν στο 75%, και τα αερολύματα συμβάλλουν στο υπόλοιπο 5%. Όμως, το 25% των μη-υγροποιημένων αερίων του θερμοκηπίου που περιλαμβάνουν το διοξείδιο του άνθρακα, είναι παράγοντας-κλειδί για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Με αυτήν την παραδοχή, το διοξείδιο του άνθρακα είναι υπεύθυνο για το 80% της ακτινοβολίας που στηρίζει το φαινόμενο του θερμοκηπίου της Γης.

“Το συμπέρασμα είναι ότι το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα δρα σαν ένας θερμοστάστης στη ρύθμιση της θερμοκρασίας της Γης”, αναφέρει ο κύριος συγγραφέας Andrew Lacis του ινστιτούτο Goddard της NASA.

Εικόνες: Credit: NASA GISS/ Lilly Del Valle

Για περισσότερα: http://www.nasa.gov/topics/earth/features/co2-temperature.html

earthsos.gr/earthsos.blogspot.com

Κυβομέδουσες: Τα πιο δηλητηριώδη πλάσματα του κόσμου

• Οι κυβομέδουσες (box jellyfish) είναι μια ομάδα κνιδόζωων, ασπόνδυλων ζώων που διακρίνονται από το κυβοειδές σχήμα της «ομπρέλας» τους.

• Είναι γνωστές για το υπερβολικά δυνατό δηλητήριο που παράγεται από μερικά είδη. Τα είδη Chironex fleckeri, Carukia barnesi και Malo kingi είναι ανάμεσα στα πιο δηλητηριώδη πλάσματα σε όλον τον κόσμο.

• Κάθε «πλοκάμι» έχει περίπου 500,000 κνιδοκύτταρα, μικροσκοπικές βελόνες που εμβολιάζουν με δηλητήριο το εκάστοτε θύμα.

• Τα περισσότερα ανθρώπινα θύματα επιβιώνουν αν και στην Αυστραλία καταγράφηκαν περίπου 64 θάνατοι από την C. Fleckeri από το 1883.Οι πιο πρόσφατα θάνατοι στην Αυστραλία είχαν ως θύματα παιδιά, κάτι που συνδέεται με το μικρότερο μέγεθος σώματος. Τον Απρίλιο του 2010, ένα κοριτσάκι 10 χρονών από την Αυστραλία επιβίωσε από πολλαπλά τσιμπήματα κυβομέδουσας και η επιβίωση της θεωρήθηκε ιατρικό θαύμα. Στις Φιλλιπίνες καταγράφονται 20-40 θάνατοι ετησίως από τσιμπήματα Chirodropid. Εδώ πρέπει να σημειωθεί η ανεπάρκεια ιατρικής αντιμετώπισης.
  

• Οι θαλάσσιες χελώνες τρέφονται με κυβομέδουσες και δεν φαίνεται να επηρεάζονται από τα τσιμπήματά τους

Κείμενο Μεταφρασμένο-Προσαρμοσμένο από: http://en.wikipedia.org/wiki/Box_jellyfish

Εικόνα από: http://en.wikipedia.org/wiki/File:Avispa_marina.jpg